علائم بيماري پژمردگي باكتريايي وابسته به عوامل محيطي مانند درجة حرارت، نوع گياه و مرحلة رشد آن ميباشد. اولين علائم بيماري در بوتهها بصورت پژمردگي مختصر بروز مينمايد، پس از مدتي برگها تغيير رنگ داده به رنگ سبز روشن و سپس زرد مشاهده ميشوند. در يك بوته آلوده ممكن است ابتدا يك ساقه علائم پژمردگي را ظاهر سازد اما با توسعه سريع بيماري تمام بوته به سرعت و بدون تغيير رنگ پژمرده مي شود، برخي مواقع دستجات آوندي قهوهاي شده و ساقهها خطدار ميشوند، اين علائم كه حاكي از فعاليت باكتري در سيستم آوندي گياه ميباشد، ممكن است در هر مرحله از رشد گياه بروز نمايد. پژمردگي گياه با گذشت زمان به حدي شدت ميگيرد تا گياه از بين برود. وجود باكتري را براحتي ميتوان در ساقه رديابي نمود بدين صورت كه از قسمت پايين ساقه برشي ايجاد نموده و ساقة آلوده در ليوان آب قرار داده ميشود پس از چند دقيقه رشتههاي شيري رنگ حاوي باكتري از ساقه خارج ميشود (جعفرپور، 1370 و Kelman, 1981) .
غدههاي آلوده ممكن است داراي علائم باشند يا هيچگونه علامتي از بيماري نداشته باشند (Martin,1981). در غدههاي آلوده در صورت بروز علائم اغلب تغييررنگ در سيستم آوندي غدهها ديده ميشود كه با يك فشار ملايم، ترشحات لزج سفيد مايل به خاكستري از حلقه آوندي خارج ميشود. در صورت بروز آلودگي شديد، اين ترشحات در چشمها و جوانه غدهها مشاهده ميشوند كه باعث چسبيدن ذرات خاك به اين نواحي ميگردند (جعفرپور، 1370 و Kelman, 1981).

ممکن است روی ساقه، نیام ودانه نیز تشکیل شود.