بيماري سفيدك پودري كه عامل آن قارچ Podosphaera fusca است، از بيماري هاي مهم كدوييان است و رايج ترين روش كنترل آن استفاده از قارچكش ها مي باشد. اما اثرات جنبي كاربرد قارچكش ها، يافتن روش هاي ديگري را براي كنترل بيماري ضروري مي سازد كه از جمله آنها القا مقاومت در گياه قابل ذكر است. در اين پژوهش اثر شش تركيب شيميايي اسيبنزولار- اس- متيل (ACI)، اسيد بتاآمينوبوتريك (BABA)، اسيد ساليسيليك (SA)، اسيد نيكوتينيك (NA)، فسفات دي پتاسيم (K2P) و عصاره گياه Reynoutria sachalinensis (Bs) در القا مقاومت در خيار (رقم سوپردامينوس) عليه بيماري سفيدك پودري بررسي شد. براي بررسي اثر تركيبات در القا مقاومت، محلول آنها بر پشت و روي برگ هاي گياه پاشيده شد و 24 ساعت بعد سوسپانسيون اسپور بيمارگر روي گياه مايه زني گرديد. براي بررسي امكان القا مقاومت سيستميك، محلول تركيب بر پشت و روي اولين برگ حقيقي گياه پاشيده شد و 24 ساعت بعد سوسپانسيون اسپور بيمارگر روي اولين و دومين برگ مايه زني گرديد. ده روز بعد ميانگين تعداد لكه بيماري در واحد سطح برگ هاي مايه زني شده محاسبه گرديد. نتايج نشان داد كه كليه اين تركيبات وقتي يك روز قبل از مايه زني بيمارگر روي بوته به كار رفتند، شدت بيماري را كاهش دادند، گرچه ميزان تاثير آنها متفاوت بود. ACI و Rs بيماري را بيش از 95% (نسبت به شاهد) كنترل كردند، BABA و K2P با 50 تا 70 درصد كنترل، تاثير نسبي در جلوگيري از آلودگي داشتند و SA و NA با كمتر از 35% كنترل، تاثير قابل توجهي در كاهش آلودگي نداشتند. از نظر كنترل سيستميك بيماري، ACI كاملا موثر بود، BABA و K2P تاثير سيستميك نسبي نشان دادند يعني كنترل بيماري روي برگ دوم حدود 70 تا 80 درصد كنترل در برگ اول بود. Rs، SA و NA از نظر كنترل سيستميك بسيار ضعيف (كمتر از 30% برگ اول) بودند. در آزمايش هاي مزرعه اي نيز اثر سيستميك اسيبنزولار در كنترل بيماري برابر با موثرترين قارچكش ها يعني پنكونازول و هگزاكونازول بود و با آنها در يك گروه آماري قرار گرفت. مجموع نتايج نشان داد كه ACI وRs تركيبات موثري براي القا مقاومت خيار در برابر سفيدك پودري هستند.
عليرغم خسارتهاي شديد بيماري جاروك ليموترش و گسترش طبيعي آن در باغ هاي مناطق آلوده، هنوز ناقل آن شناسايي نشده است. هدف كلي اين تحقيق، بررسي حشرات مكنده جمع آوري شده از باغهاي ليموترش مبتلا به اين بيماري به منظور شناسايي ناقلين احتمالي آن مي باشد. به اين منظور در فصول مختلف سال هاي 82 و 83، حشران مكنده از باغ هاي آلوده استان هاي هرمزگان و كرمان به وسيله تور حشره گيري جمع آوري شدند. به منظور رديابي و شناسايي فيتوپلاسما در بدن حشرات جمع آوري شده از روش PCR دو مرحله اي و سپس آناليز RFLP يا تعيين ترادف قطعه تكثير شده استفاده شد. نتايج اين بررسي نشان داد كه ژن آر.ان.اي ريبوزومي 16S فيتوپلاسماي همراه با جاروك ليموترش در بدن زنجرك هاي Hishimonus phycitis، Recilia schmistgeni و Idioscopus clypealis و پسيل مركبات (Diaphorina Citri) قابل رديابي است. زنجرك H. phycitis و پسيل D. citri تنها حشرات مكنده اي بودند كه از درختان ليموترش مناطق آلوده جمع آوري شدند. بررسي هاي دقيق تر بعدي پايداري فيتوپلاسماي رديابي شده را در بدن زنجرك H. phycitis و پسيل D. citri تاييد نمود. از قسمت سر، غدد بزاقي و بزاق آزاد شده زنجرك H. phycitis به يك محلول قندي قسمتي از ژن آر.ان.اي ريبوزومي 16S كه با ژن مزبور در فيتوپلاسماي جاروك ليموترش شبيه بود رديابي گرديد.
بررسي 25 جدايه سودوموناد فلورسنت بكار رفته در جلوگيري از رشد قارچ Sclerotinia sclerotiorum، عامل بيماري پوسيدگي ريشه و طوقه آفتابگردان با استفاده از روش HPLC نشان داد كه جدايه هاي B112، B119 و B111 توليد آنتي بيوتيك كردند. جدايه هاي B112 و B119 آنتي بيوتيك دي استيل فلوروگلوسينول (DAPG)، مونواستيل فلوروگلوسينول (MAPG) و پيولوتئورين (Plt) توليد كردند. جدايه B111 آنتي بيوتيك فنازين (PCN) توليد كرد. همچنين جدايه B112 و B119 ماده ساليسيليك اسيد توليد كردند. بررسي تاثير محيط كشت و زمان در توليد آنتي بيوتيك دي استيل فلوروگلوسينول نشان داد كه جدايه هاي B112 و B119 تنها در محيط كشت YMP توليد آنتي بيوتيك فوق را كردند كه ميزان توليد با گذشت زمان افزايش يافت. جدايه هاي B112 و B119آنتي بيوتيك مونواستيل فلوروگلسينول را تنها در محيط YMP توليد كردند كه ميزان توليد با گذشت زمان كاهش يافت. همچنين جدايه هاي B112 و B119 تنها در محيط KB توليد آنتي بيوتيك پيولوتئورين كردند و بطور كلي ميزان توليد در هر دو جدايه تا 72 ساعت افزايش و سپس كاهش يافت. بررسي شرايط محيطي روي توليد آنتي بيوتيك فنازين نشان داد كه جدايه B111 در دو محيط كشت KB و YMP توليد فنازين كرد. ميزان توليد فنازين در محيط كشت YMP بيشتر از KB بود. ميزان توليد فنازين در محيط YMP توسط جدايه B111 با گذشت زمان افزايش يافت بطوريكه بيشترين ميزان توليد در 96 ساعت بود.
Seed discoloured by anthracnose infection
Sunken lesions on pods showing spore production at the centres.
Presence of banana bacterial wilt (Xanthomonas campestris pv. musacearum) in Rwanda
Bacterial spot of Chinese taro (Alocasia cucullata) in Brazil induced by Pantoea agglomerans
|
|
به منظور تعيين ميزان آلودگي بذور كنجد به F usarium oxysporum f.sp. sesami (Fos) در بين سالهاي 1380-1381 از مزارع كنجد مناطق مختلف استان فارس نمونه هاي مشكوك به آلودگي به Fos كه علايم پژمردگي، زردي و بافت مردگي يكطرفه ساقه نشان مي دادند، بذورشان بطور دستي جمع آوري شد و پس از اثبات آلودگي گياهان، بذر اين گياهان مورد بررسي قرار گرفت. جداسازي بر اساس روشهاي بين المللي، روش كشت در محيط كشت آگاردار و كاشت بذر در ماسه سترون (Hilter Method) انجام شد. براي اين كار صد عدد بذر با محلول هيپوكلريت سديم 0.5% به مدت 1.5 و 3 دقيقه ضد عفوني سطحي و محيط كشت سيب زميني دكستروز آگار (PDA) قرار داده شد و در دماي ثابت 25°C و تناوب نوري 12 ساعت نور و 12 ساعت تاريكي قرار گرفتند، قارچهاي Fos رشد يافته در اين محيط ها بر اساس مورفولوژي پرگنه و مشخصات اندامهاي زايشي شامل فياليدها، ماكروكنيديومها، ميكروكنيديوم ها و كلاميدوسپورها شناسايي و سپس اثبات بيماريزايي شدند (Booth 1971، Nelson et al. 1983). در روش كشت بذر در ماسه سترون پس از ضد عفوني بذور به مدت 1.5 دقيقه با محلول هيپوكلريت سديم 0.5% در هر گلدان حاوي ماسه سترون 10 بذر كشت داده شد و سپس گلدانها به اتاقك رشد (Growth Chamber) با دماي 29°C و تناوب نوري 16 ساعت نور و 8 ساعت تاريكي قرار گرفتند. گياهان مشكوك به آلودگي جمع آوري و آلودگي آن ها به Fos بررسي گرديد. ميزان آلودگي در روش محيط كشت آگاردار 12.1-1.25 درصد و در ماسه سترون 23.47-14.3 درصد بود. نتايج نشان مي دهد كه قارچ Fos مي تواند به طور سيستميك پس از آلوده كردن گياه كنجد بذرها را نيز آلوده كند. بذور آلوده از منابع مهم انتشار عامل بيماري در كشور مي باشد و استفاده از بذور گواهي شده عاري از عامل بيماري از روشهاي موثر در مديريت بيماري است.
چرخه زندگي Pileolaria terebinthi عامل زنگ بنه در شرايط طبيعي استان فارس و گلخانه مورد بررسي قرار گرفت. قارچ عامل بيماري در هر دو شرايط كه با بازيديوسپور ميزبان را آلوده كرده بود تمام مراحل شامل اسپرموگونيوم، ايسيوم، يوريديوم و تليوم را توليد كرد. تيليوسپور در برگ هاي ريخته شده در سطح زمين به عنوان عامل بقا شناخته شد و قارچ عامل بيماري در شرايط استان فارس به صورت يوريدسپور و ريسه در شاخه ها قادر به زمستانگذراني نبود. تليوسپورها پس از دوره سرمادهي اواخر زمستان توليد بازيديوسپور نموده و اولين علايم بيماري اواسط فروردين به صورت اسپرموگونيوم روي دمبرگ و هر دو سطح برگ هاي جوان كه باعث بدشكلي و كوچك ماندن برگ ها شده بود ظاهر گرديد. آلودگي هاي ثانويه توسط يوريديوسپور كمتر صورت گرفت و حداكثر آلودگي توسط بازيديوسپورها در اوايل فصل بهار بود. تمام گونه هاي Pistacia و ارقام P. vera تجارتي به عامل بيماري حساس بودند.
بیماری ویروسی پیچیدگی و تورم رگبرگ های چغندرقند یکی از بیماریهای مهم چغندرقند است که در شرایط مناسب می تواند باعث نابودی زراعت چغندرقند شود.ناقل این بیماری، یک نوع زنجره است که ویروس عامل بیماری را از بوته های آلوده به بوته های سالم منتقل می کند. این بیماری از بیشتر مناطق چغندرکاری کشور گزارش شده ولی در مناطق فارس، اصفهان و کرمان از اهمیت اقتصادی برخوردار است. علایم بیماری در بوته های آلوده ابتدا از برگ های جوان مرکزی، از لبه های پایین آنها شروع می شود و به تدریج با رشد گیاه تمام برگ ها آلوده شده و علایم بیماری را نشان می دهند. برگ های بوته های آلوده به بیماری از قسمت پایین به طرف بالا شروع به پیچیدن می کنند به طوری که در بعضی از بوته های به شدت آلوده برگ ها به طور کامل به سمت داخل لوله می شوند. شفافیت تورم رگبرگ های فرعی و به وجود آمدن خارهایی به اندازه یک تا 2 میلی متر بر روی آنها از علایم مشخصه بیماری است (شکل 1 و 2). برگ های بوته آلوده به رنگ سبز تیره، کدر، صخیم، شکننده و چین خورده هستند. ترشح قطرات چسبنده و شفاف از دمبرگ و رگبرگ اصلی در سطح زیرین برگ بوته های آلوده نشان دهنده شدت حمله بیماری می باشد این قطره های شفاف به تدریج قهوه ای و سیاه رنگ می شوند.
ریشه بوته های آلوده کوچک مانده و در برش عرضی آنها حلقه های هم مرکز تیره رنگ دیده می شود و در برش طولی این حلقه ها به صورت نوارهایی ظاهر می شوند که در فاصله، بخش های روشن قرار دارند. ویروس عامل بیماری دو گونه زنجره منتقل می شود. تغذیه زنجره ها از شیره گیاهی بوته های آلوده باعث می شود که ویروس به داخل دستگاه گوارش زنجره وارد شود و در هنگام تغذیه از بوته های سالم ویروس از طریق خرطوم حشره به داخل بافت گیاه سالم تزریق شود و آن را آلوده کند. چنان که گیاه در مرحله کوتیله دونی (دو برگ اولیه پس از سبز شدن) به وسیله زنجره ناقل ویروس آلوده شود و از طرف دیگر ویروس حاد و رقم چغندرقند حساس باشد بوته های جوان خشکیده و از بین می روند. آلودگی بوته چغندرقند در مراحل بعد سبب می شود که بوته ها کم رشد و کوتاه باقی بمانند. این بیماری تا 90% از مزارع چغندرقند استان فارس را آلوده می سازد. ویروس کرلی تاپ میزبان های متعددی دارد و بیش از 300 گونه گیاهی از 24 خانواده را شامل می شود. در بین گیاهان زراعی، گوجه فرنگی، بادمجان، هندوانه، طالبی و لوبیا از علف های هرز، آتریپلکس (شوره)، علف شور، سلمه، تره، پونه درمنه، علف هفت بند کاردی و گاو زبان از مهم ترین میزبان ها و پناهگاه زنجره ناقل آن می باشد.
روش های جلوگیری از خسارت بیماری کرلی تاپ :
1- زودکاشتن چغندرقند به منظور اجتناب از آلودگی بوته ها در مرحله گیاهچه ای
2- استفاده از حشره کش های مناسب برای کنترل زنجره ها در مزارع چغندرقند و نیز در کانون های طبیعی فعالیت و تکثیر حشره
3- ضدعفونی بذر با سموم سیستمیک جدید : این روش برای حفظ گیاهچه از حمله زنجره ها در اوایل دوره رشد بوته موثر است.
4- استفاده از رقم های مقاوم به بیماری : انتخاب و کاشت رقم هایی که در مقابل این بیماری از خود مقاومت نشان می دهند، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. به همین علت موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند رقم H5505 را معرفی و نسبت به تولید بذر و توزیع آن در مناطق آلوده اقدام نموده است. علاوه بر آن اصلاح رقم های مقاوم را نیز در رأس برنامه های اصلاحی خود قرار داده است. با توجه به نکاتی که در بالا به آنها اشاره شد مبارزه تلفیقی یعنی استفاده از روش های مبارزه زراعی، شیمیایی و استفاده از رقم های مقاوم مجموعاٌ می توانند از خسارت این بیماری جلوگیری نمایند.
epinasty
abnormal, downward curling of a leaf, leaf part, or stem
(beet curly top virus effects in tumble mustard, Sisymbrium altissimum)
بررسي شيوه ي فعاليت آنتاگونيستي سودوموناس هاي فلورسنت فراريشه گندم و بازدارندگي آنها در برابر فوزاريدر طي سال هاي 1377 و 1378 از مزارع گندم آبي استان فارس نمونه برداري به عمل آمده و باكتري هاي سودوموناس فراريشه جداسازي شد. بر اساس آزمون هاي استاندارد بيولوژيكي و بيوشيميايي جدايه ها به عنوان P. fluorescens biotype II، Pseudomonas fluorescens biotype I، P. fluorescens biotype V، P. ¦luorescens biotype IV، P. fluorescens biotype III، P. syringae، P. putida، P. cichorii، P. aeroginosa، P. aereofacians و P. viridiflava شناسايي شده، در آزمون هاي آنتاگونيستي در برابر جدايه شاخص Geotrichum sp. مورد استفاده قرار گرفتند. از جدايه هاي باكتريايي كه در آزمون آنتاگونيستي مقدماتي فعاليت بالايي نشان داده بودند و گونه هاي Fusarium جدا شده از فراريشه گندم در استان فارس شامل: F. oxysporum، F. nygamai، F. moniliforme، F. graminearum، F. culmorum، F. avenaceum، F. solani، F. semitectum، F. sambucinum، F. proli¦ratum و F. tricinctum در آزمون هاي آنتاگونيستي تكميلي استفاده شد. از جدايه هايي كه در آزمون هاي آنتاگونيستي تكميلي داراي قدرت آنتاگونيستي بالايي بودند در برابر گونهF. culmorum جدا شده از فراريشه گندم در آزمون هاي آنتاگونيستي در محيط فراريشه گندم استفاده گرديد. نتايج به دست آمده نشان داد كه 75% از جدايه هاي باكتريايي مورد آزمايش داراي فعاليت آنتاگونيستي در برابر جدايه شاخص Geotrichum sp. هستند. كليه جدايه هايي كه داراي فعاليت آنتاگونيستي بوده، از سازوكار توليد سيدروفور استفاده نموده، در حالي كه تنها در 33% از اين جدايه ها فعاليت توليد آنتي بيوتيك مشاهده شده است. كليه جدايه هاي مورد آزمايش باعث بازدارندگي رشد در فوزاريوم هاي بيمارگر ريشه در آزمايش هاي درون شيشه اي گرديدند. شدت فعاليت آنتاگونيستي هر جدايه باكتري در برابر گونه هاي مختلف فورازيوم متفاوت بود. به نظر مي رسد كه جدايه هاي E50 و P. fluorescens biotype V و K127 از P. aeroginosa و S200 از P. syringae داري بيشترين توانايي آنتاگونيستي در برابر فوزاريوم هاي ريشه گندم هستند. عللي كه هيچ كدام از جدايه هاي باكتري در شرايط آزمايش نتوانستند F. culmorum را در محيط فراريشه كنترل نمايند، مورد بحث قرار گرفته است
در اين بررسي اثر دما بر نرخ و روند جوانه زني ماكروكنيديهاي جدايه هاي مختلف قارچ Fusarium graminearum عامل بلايت فوزاريومي سنبله گندم در محيط آب - آگار بررسي و مدل مناسب براي توصيف اين پديده ارايه گرديده است. روند جوانه زني با استفاده از 12 مدل بررسي شد. ساده ترين مدل، مدل خطي با تبديل لگاريتمي درصد جوانه زني با معادله Log(g)=Log(g0)+rgt بود كه در آن g درصد اسپورهاي جوانه زده، t زمان و g0 سطح اوليه جوانه زني (y-intercept) و rg جوانه زني اسپورها مي باشد و اين مدل جهت بررسي رابطه پاسخ جوانه زني در مقابل زمان انتخاب شد. پارامترهاي مدل مذكور با استفاده از روش رگرسيون خطي برآورد گرديد. بدين ترتيب براي هر سطح دما، نرخ جوانه زني (rg) برآورد شد. نرخ جوانه زني (rg) در دماهاي 5، 10، 15، 20، 25 و 30 درجه سانتيگراد به ترتيب 0.082، 0.94، 0.095، 0.059، 0.035 و 0.035 برآورد گرديد. مقدار (R2) براي اين مدل ها به ترتيب برابر 44.31، 52.42، 56.29، 45.17، 44.82 و 40.22 برآورد شد. براي محاسبه رابطه بين سرعت جوانه زني و دما، متغير نرخ جوانه زني (rg) به عنوان متغير وابسته و دما (T) به عنوان متغير مستقل در نظر گرفته شد. بررسي مدل هاي مختلف با استفاده از آناليز رگرسيون نشان داد كه رابطه درجه دو بين دو متغير مذكور وجود دارد. از مدلهاي rg=b0+b1T+b2T2 و rg=b0+b1T+b2T2+b3(T-15)+b4(T-15)2 در بررسي رابطه اين دو متغير استفاده شد و پارامترهاي آنها با استفاده از روش پلي نوميال و رگرسيون غير خطي برآورد گرديد. بر اين اساس در مدل پلي نوميال پارامترهاي b1، b0 و b2 به ترتيب 0.085، 0.001 و 0.0001- محاسبه شدند. در مورد مدل غير خطي پارامترهاي b3، b2، b1، b0 و b4 به ترتيب 7.308-، 0.530-، 0.068، 1.518- و 0.068- برآورد شد. ضريب تبيين براي مدل پلي نوميال 82.61 و براي مدل غير خطي 82.60 درصد محاسبه گرديد. بررسي نكويي برازش مدل ها نشان داد كه با توجه به ضريب تبيين و همچنين آماره Durbin-Watson كه در هر دو مورد نزديك به 2 بود، اين مدلها روند جوانه زني را به خوبي توجيه مي نمايند و مقايسه نمودار مقادير مشاهده شده و مقادير پيش بيني شده نيز مويد همين حقيقت است. اين اولين مطالعه در مورد مدل سازي براي پيش بيني نرخ جوانه زني نسبت به دما در مورد اين گونه مي باشد
به منظور شناسايي نماتودهاي انگل گياهي (راسته Tylenchida) درختان ميوه منطقه زنجان، طي سالهاي 1380 و 1381، تعداد 100 نمونه خاك و ريشه از باغات منطقه جمع آوري گرديد. پس از انتقال به آزمايشگاه، شستشوي خاك و ريشه ها، جداسازي نماتودها، تثبيت و انتقال آنها به گليسرين با استفاده از روش دگريس (De Grisse 1969) انجام گرفت. سپس از نماتودهاي جدا شده به تفكيك جنس، لام هاي ميكروسكوپي دايمي و برش هاي لازم از قسمتهاي مختلف بدن تهيه شد. پس از بررسي هاي ميكروسكوپي، اندازه گيري هاي لازم و رسم تصاوير مورد نياز، با استفاده از منابع و كليدهاي موجود به شناسايي گونه هاي جدا شده اقدام گرديد. با بررسي هاي ريخت شناسي و ريخت سنجي كه روي گونه ها انجام گرفت، تعداد 17 گونه نماتود متعلق به 15 جنس شناسايي شد. در بين نمونه ها، گونه هاي Coslenchus assamensis و Paratylenchus nanus براي اولين بار از ايران و ساير گونه ها براي اولين بار از خاك اطراف ريشه هاي درختان ميوه منطقه زنجان گزارش مي شوند.
جهت مطالعه تاكسونومي نماتودهاي خانواده Criconematidae در ايران، تعداد 250 نمونه خاك و ريشه از مزارع، باغات، مراتع و مناطق جنگلي مختلف كشور در طول فصول زراعي 84-1382 جمع آوري و نماتودهاي موجود در آنها با استفاده از الك هاي خاكشويي و سانتريفوژ استخراج گرديد. جهت كشتن، تثبيت و انتقال نماتودها به گليسيرين از روش تكميل شده دگريسه استفاده و سپس از آنها اسلايدهاي ميكروسكوپي دائمي تهيه گرديد. پس از تهيه اسلايد، خصوصيات مورفولوژيك و مورفومتريك مهم آنها با استفاده از ميكروسكوپ نوري مجهز به لوله ترسيم مورد بررسي قرار گرفت و...
محبوبه هراتيان - بهران شريف نبي - عزيزاله عليزاده - ناصر صفايي
فوزاريوز سنبله گندم يكي از بيماريهاي مهم قارچي گندم در مناطق مرطوب و نيمه مرطوب جهان مي باشد. اين بيماري باعث كاهش كمي محصول از طريق عقيمي گلچه و تشكيل دانه هاي چروكيده با كاهش وزن مي گردد. بيمارگر به عنوان عامل مهم اين بيماري مجموعه اي از تريكوتسين ها شامل داكسي نيوالنول، فوزارنون X و ميكوتوكسين استروژنيك زرالنون را توليد مي كند. توسعه يك روش ساده و حساس براي رديابي تريكوتسين ها به منظور كاهش خسارت اقتصادي FHB اهميت زيادي دارد. به منظور بررسي توانايي ژنتيكي توليد تريكوتسين 39 جدايه ايراني از مزارع مختلف مازندران
وجود پلاسميد در باكتريهاي P.syringae PV.syringae , psedomonas avenae Erwinia ananas , Agrobacterium tumefaciens , P.solanacearum salmonella SP,Esherichia coli Xanthomonas campestris PV. hedereبه كمك چند روش جداسازي پلاسميد مورد مطالعه قرار گرفت .استرينهاي باكتريائي برروي محيط كشت مناسب خود بمدت 24-48 ساعت رشد داده شدند. سلولهاي باكتري در بافر TE سوسپانسيون گرديده تا جذب نوري آنها در طول موج 600 نانومتر برابر با 5ˆ1 شد. سديم دو دسيل سولفات (SDS) به غلظت نهائي 1 درصد اضافه و لايزت 3بار ازسرنگ شماره 18 عبور داده شد. PH لايزت محتوي قطعات DNA كروموزومي با اضافه كردن سود 3 نرمال به 2ˆ12 و بدنبال آن با اضافه كردن تريس 2 مولار، 7 = PH به -9 5ˆ8 رسانده شد. سپس كلرورسديم 3 درصد و بدنبال آن يك حجم فني اشباع از كلرورسديم 3 درصداضافه گرديد و به آرامي به هم زده شده و سانتريفوژ گرديد. لايزت سانتريفوژ شده و فازروئي جداگرديد . كلرور منيزيم و بافر فسفات سديم 15ˆ0 مولار، 7 = PH و بدنبال آن 7ˆ0 حجم اتانول خنك (سرد) اضافه و لولهها بمدت 12 ساعت در -20 درجه سانتيگراد نگهداريشدند. پس از سانتريفوژ در دور پائين و بدنبال آن حل رسوب حاصل در EDTA، بمدت 24 ساعت در بافر TES دياليز شدند. سوسپانسيونهاي مرحله نهائي، برروي صفحه افقي ژل 8ˆ0 درصد آگارز در ولتاژ 80 ولت بمدت 8 ساعت الكتروفورز شدند. سپس ژل در اتيديوم برومايد(4ˆ0 ميكروگرم در ميليليتر) قرار داده شد . باندهاي پلاسميدي در زير يك دستگاه UV-transilluminator آشكار گرديدند. از بين استرينهاي باكتريائي مورد مطالعه، Erwinia ananas داراي 2 پلاسميد به اندازه 83 و 2ˆ12 مگادالتون و Xanthomonas campestris Pv.hederaeداراي يك پلاسميد با وزن مولكولي 100 مگادالتون بودند . وزن مولكولي اين پلاسميدها با استفاده از پلاسميدهائي با وزن مولكولي مشخص از باكتريهاي Agrobaeterium radiobacter 84 (8ˆ29 و 124 مگادالتون) و Pseudomonas glumae Ku 8121 (8 و 85 و 124 مگادالتون) تعيينشد. در آزمايش مقاومت به آنتيبيوتيكها Xanthomonas campestris Pv.hederae و Erwinia ananas به پنيسيلين و آمپيسيلين مقاوم بودند. هيچكدام از پلاسميدها با آكريدين اورنج و اتيديوم برومايد حذف نشدند.
بيماری سوختگی باکتريايی فندق که در اثر باکتری Xanthomonas arboricola pv. corylina ايجاد می شود، از بيماريهای باکتريايی خسارتزا روی فندق می باشد که باعث ايجاد خسارت و کاهش عملکرد درختان فندق می شود. طی بهار و تابستان سال 1383 فندقکاريهای شرق استان گيلان (رحيم آباد رودسر و ييلاقات املش) بازديد شده و از درختان فندق که علائم مشکوک به لکه برگی و شانکر باکتريايی در آنها مشهود بود، نمونه برداری به عمل آمد. پس از شستشو و ضدعفونی سطحی بافتهای آلوده با هيپوکلريت سديم 5% و شستشوی مجدد با آب مقطر سترون در آب پپتونه له شدند. سپس 50 ميکروليتر از عصاره روی محيط کشت های YDC و NA حاوی آنتی بيوتيک اکتيديون (50 ميکروگرم در ميلی ليتر) پخش گرديد.پرگنه های بدست آمده روی محيط کشت YDC زرد رنگ و روی محيط آگار مغذی سوکروز دار (NAS) برآمده بوده و لعابدار بودند. کليه اين جدايهها گرم منفي، هوازی اجباري، اکسيداز و پکتيناز منفی بوده و روی برگهای توتون و فلفل واکنش فوق حساسيت توليد کردند. آزمون بيماريزايی جدايه ها روی برگ، ميوه و جوانه سرشاخه فندق مثبت ارزيابی گرديد. بر اساس مجموع خصوصيات مرفولوژيکي، بيوشيميايي، فيزيولوژيکی و بيماريزايي، اين جدايه ها به عنوان Xanthomonas arboricola pv. corylina شناسايی شدند. مقايسه پروفيل پروتئينی کل سلولی جدايه ها با الگوی پروتئينی جدايه مرجع اين گونه نيز درصد بالايی از شباهت را نشان داد. اين اولين گزارش از وجود باکتری عامل بيماری سوختگی باکتريايی فندق در استان گيلان می باشد
انگشت نگاري DNA جدايه هاي Fusarium solani عامل پژمردگي و پوسيدگي خشك فوزاريومي سيب زميني در استانهايگونه هاي مختلف فوزاريوم از مهمترين عوامل كاهش سلامت و عملكرد گياهان زراعي بشمار مي روند. در اين بين گونه Fusarium solani عامل بيماري پژمردگي و پوسيدگي خشك فوزاريومي سيب زميني مي باشد. با توجه به جايگاه ويژه اين بيماريها در مزارع و بخصوص انبارهاي مناطق عمده سيب زميني كاري كشور، تنوع ژنتيكي جمعيت اين بيمارگر در استانهاي خراسان رضوي و شمالي بررسي شده است. بدين منظور بيست و دو جدايه استانهاي مذكور به همراه شش جدايه از استانهاي اردبيل و همدان و تهران انتخاب و با استفاده از نشانگرهاي ISS،ISSR،RAPD تنوع و شباهت ژنتيكي آنها بررسی شد
هاگزايي و پايداري Talaromyces flavus روي بقاياي گياهي مختلف به منظور مبارزه بيولوژيك عليه بيماري پژمجدايه اي از Talaromyces flavus كه قابليت بازدارندگي قابل توجهي از رشد Verticillium dahliae نشان داده بود، انتخاب گرديد و جهت تكثير روي 5 نوع بقاياي گياهي شامل كلش گندم، سبوس گندم مخلوط با كلش، سبوس برنج، شلتوك و چوب بلال ذرت كشت داده شد. ميزان آسكوسپورهاي توليد شده پس از سه هفته مورد ارزيابي قرار گرفت.نتايج به دست آمده نشان داد كه چوب بلال ذرت با تعداد 10 در 4/5 آسكوسپور و كلش گندم با 10 در08/2 آسكوسپور در هر گرم از بسترهاي مورد استفاده مناسب ترين و نامناسب ترين بستر براي رشد و آسكوسپورزائي T .flavus بوده است
میکروب شناسان تاریخچه و ابزارهایی برای راهنمایی در ارائه اصلاحات لازم برای ساخت یک جامعه ادیب علمی دارند.میکروبیولوژی عبارت است از یک رشته علمی با یک تاریخچه غنی از تحقیق در تدریس ، مشروط بر یک مدل برای شاخه های دیگر علم به منظور آموزش نیرومند از طریق تأثیر تحقیق .
یک اظهاريه اولیه درباره اهمیت آموزش مطابق رشته میکروبیولوژی در سال 1916 با راه اندازی مجله باکتری شناسی طرح شده بود. در آن مقاله ، Bergey یک پیشنهاد مؤثر برای بسط دادن پیشنهادات در باکتری شناسی به یک گروه وسیع علمی به علاوه معرفی کردن باکتری شناسی به دانش آموزان عادی به منظور بالا بردن ادراک شان از جهان ارائه می دهد:
بدیهی است که اگر دانش به منظور تقویت شدن از طریق یک دوره آموزشی در باکتری شناسی عمومی در میان افراد در کل مسیر زندگی منتشر شده بود ، اعتماد به مراتب کمتری نسبت به ادعاهای نادرست گروه های شارلاتان بدست می آمد. در سال 2000 ، جامعه آموزش میکروبیولوژی را تأسیس کرد ، مجله ای که مقالاتی در مورد روش های آموزش و کاربرد شان در کلاس های میکروبیولوژی منتشر می کند.
مقاله ثانویه از آموزش به عنوان یک فرآیند که دانش آموزان را به طرح ریزی دانش شان به وسیله ایجاد روابط برحسب اطلاعاتی که معلم برای کشف کردن به آنها می داد ، طرفداری می کند.علاوه بر این، تئوری Constructivism استدلال می کند که ایجاد دانش در یک فضای تهی سخت است و بنابراین شکل گیری روابط بین دانش جدید و قدیمی جهت یادگیری ضروری است. میکروبیولوژی مخصوصاً تمام و کمال برای پاسخ به این پیشنهاد در خواست داده شده است زیرا اثرات میکروارگانیسم ها در جهان پیرامون ما بسیار مشهود هستند.
آموزش میکروبیولوژی در قرن بیست و یکم در روش های زیادی با دوران Bergey اختلاف داشت، شامل سایت های زیادی روی شبکه ارتباطی جهانی (WWW) که میکروارگانیزم ها را با تهیه راحت اطلاعات قابل دسترس در یک محدوده وسیع از مطالب همراه با تصاویر ثابت از یک آرایش حیرت انگیز میکروارگانیزم های عمومی و خارجی جذاب می سازد.
یک پیشنهاد دیگر از طرف چندین هیئت مجله آموزشی علمی ، ثبت کردن همه مسیرهای آزمایشات مبتنی بر سؤال می باشد که دانش آموزان را برای شرکت در فرآیندهای علمی توانا می سازد. این پیشنهاد برای دانش آموزانی که در علم متخصص هستند قابل اجراست نه صرفاً دانش آموزانی که دوره های آموزشی را به عنوان افراد غیر متخصص می گذرانند. میکروب شناسان به منظور سوق دادن علم به سمت دوران جدید به خوبی گماشته شده اند. مناسبت علم مان، مشخصات میکروارگانیزم هایی که مطالعه می کنیم، و روایت امتیاز آموزش در رشته علمی مان خط مشی برای اصلاحات ، پیشرفت و القا با انرژی جدید در کلاس درسی علمی قرن بیست و یکم به ما می دهد
با سپاس از خانم پوری
در سالهاي 1379-1383 عارضه گروه يا گال مركبات در بعضي از باغات مركبات مازندران مشاهده شد. بارزترين نشانه بيماري روي ساقه و شاخه هاي رقم تامسون ناول به صورت غده هاي جدا از هم بروز نمود كه به تدريج بزرگتر شده و در مرحله پيشرفته قطر آنها به 3 سانتي متر مي رسيد. در شرايط طبيعي عامل بيماري فقط از غده هاي تشكيل شده روي رقم تامسون ناول جدا شد. به منظور جداسازي عامل بيماري از شاخه هاي حامل گال، از محيط كشتهاي مصنوعي متعارف استفاده گرديد. پس از كشت و خالص سازي، جدايه هايي از يك قارچ به دست آمد كه تحت نام ...
در سال هاي 1381 و 1382 از مناطق مختلف چغندر كاري استان هاي فارس و كهكيلويه و بوير احمد در زمان برداشت بازديد و از چغندرهاي داراي گال روي ريشه و خاك اطراف آن ها نمونه برداري و به آزمايشگاه منتقل گرديد. جداسازي عامل بيماري روي محيط هاي DIM A ،2E، agar انجام گرفت. جدايه هاي بدست آمده گرم منفي، كاتالاز مثبت، هوازي اجباري و معمولا اوره آز و اكسيداز مثبت بوده ولي قادر به هيدروليز توئين 80، نشاسته و كيتين و H2S و مواد احيا كننده از ساكاروز نبوده و روي محيط Kings B توليد رنگدانه فلورسنت نكردند. ازمون بيماري زايي روي مو، آفتابگردان، داتوره ...
بررسي دامنه ميزباني Spiroplasma citri عامل بيماري استابورن مركبات با انتقال بيماري توسط زنجرك ناقل، Circulifer haematoceps ، از گياهان آلوده به گياهان سالم و ردگيري آلودگي با استفاده از آزمون سرولوژيكي الايزا با به كارگيري آنتي سرم Spiroplasma citri انجام گرديد. عامل بيماري استابورن از طريق زنجرك ناقل از كنجد آلوده به هويج سياهدانه، پيچك صحرايي، خاكشير بدل، خردل وحشي، منداب، كمندي و كيسه كشيش منتقل گرديد. علائم بيماري در اين گياهان اغلب به صورت ريزبرگي، كلروز و قرمزي برگها، رشد جوانه هاي جانبي، كاهش فاصله ميان گروهها، توقف رشد
تاكنون مطالعه جامعي در زمينه عكس العمل ارقام رشد محدود و رشد نامحدود به تاريخهاي متداول كشت سويا در استان گلستان صورت نگرفته است . از اينرو ، مطالعه حاضر به منظور بررسي اثرات تاريخهاي مختلف كاشت ، بر عملكرد و اجزاي عملكرد دانه ارقام سويا به صورت كرتهاي خرد شده در قالب طرح بلوكهاي كامل تصادفي با چهار تكرار در مزرعه اي واقع در 22 كيلومتري غرب شهر گرگان به اجرا در آمد . ...
عناصر سنگين در غلظت هاي بالا براي تمامي ميكروارگانيزم ها سمي مي باشد . دفع فاضلاب بر روي اراضي كشاورزي بعنوان يكي از منابع اصلي ورود فلزات سنگين به اراضي كشاورزي مطرح مي باشد كه اثراتمخرب درازمدتي را به دنبال خواهد داشت . بنابر اين مطالعه توانايي تحمل باكتري هاي خاك به عناصر سنگين اهميت زيادي دارد . در اين آزمايش توانايي تحمل به عنصر روي 25 جدايه ريزوبيوم لگومينوزارم بيوار ويسيه جدا شده از مناطق آلوده و غير آلوده به عناصر سنگين به دو روش ( محيط كشت جامد و روش رزين ) مورد مطالعه قرار گرفت ...
كارآيي همزيستي و توان حل فسفات 45 جدايه ريزوبيوم لگومينوزارم بيوار ويسيه جدا شده از دو منطقه گرگان و نيشابور در شرايط آزمايشگاهي مورد بررسي قرار گرفتند . نتايج حاصله نشان داد كه هيچكدام از جدايه ها در محيط كشت جامد توانايي حل فسفات معدني را نداشتند اما در محيط كشت مايع حل فسفات معدني در بين جدايه ها مشاهده شد . كليه جدايه هاي ريزوبيوم توانايي حل فسفات آلي را نشان دادند . نتايج حاصله از كارآيي همزيستي نشان داد كه جدايه هاي ريزوبيوم لگومينوزارم از نظر همزيستي تفاوت معني داري داشتند ...
جمعيت ريزجانداران حل كننده فسفات در خاك ها بسيار متفاوت بوده است . تعداد آنها در ريزوسفر گياهان بيشـتر از خـاك غيـر ريزوسـفري است (3) عواملي مانند وضعيت حاصلخيزي خـاك ( بخصـوص سـطح ازت و فسفر ) ، درجه حرارت خاك، رطوبت، مواد آلي و تركيب فيزيكـي خاك در تعداد باكتري هاي حل كننده فسـفات موثرنـد( 1 ، 2 ، 3 و 5) باكتري هاي حل كننده فسفات ، درصـد معنـي داري از جمعيـت كـل ميكروبي خاك را تشكيل نمي دهند (3) متوسط جمعيت باكتري هـاي حل كننده فسفات در اكثر خاك ها كمتـر از 10 درصـد جمعيـت كـل باكتري هاست ولي در بعضي از خاك ها ممكـن اسـت بـه 47 درصـد جمعيت كل باكتري ها نيز برسد . روابط بـين ريزجانـداران حـل كننـده فسفات با خصوصيات خاك بعلت پيچيد ه بودن محـيط خـاك و تنـوع مختلف اين ريزجانداران بسيار پيچيده بوده ولي با ايـن وجـود ممكـن است روابط بين بعضي از خصوصيات خاك و ايـن ريزجانـداران معنـي دار و بعضي ديگر غير معني دار باشد (4و5 )در اين تحقيق سعي شده است كه جمعيت كل باكتري ها، كل قارچ ها، باكتري هاي حل كننده فسفات و قارچ هاي حل كننده فسفات در 50 نمونه خاك، شـمارش و روابط بين آنها با خصوصيات مختلف خاك مورد بررسي قرارگيرد