سيدعلی همتی
Key Words : Ralstonia solanacearum , Biovar 2,3 , Distribution
پژمردگي باكتريايي توسط Ralstonia solanacearum را ايجاد شود براي اولين بار در طول 50 سال در ايسلند شناخته شد اما حضور آن احتمالاً به چند دهه قبل باز مي گردد. حدود 20 ميزبان از جمله سيب زميني، گوجه فرنگي، بادمجان براي اين پاتوژن ذكر شده است.
گونه هايي از نژاد 1 از محصولات (گوجه فرنگي شمعداني) به طور عمده جدا شده بودند البته در يك ارتفاع پايين تر از 1000 متر كه زمین های پست مي باشند. در حالي كه جدايه هاي نژاد3 از گياهان سيب زميني در ارتفاع بين 1700-1200 متر كه نسبتاً جاهاي خنك هستند جدا شدند.
آزمايشات براساس نرخ پژمردگي گونه هاي نژاد 2 و 3 در خزانه در دماهاي تلقيح مختلف انجام شد. از يك سيب زميني (واريته حساس) گونه هاي باكتريايي با Biovar2 و روي شمعدانی با Biovar3جدا شد. همچنين اين گونه ها به صورت جهش طبيعي براي مقاومت به دو آنتي بيوتيك انتخاب شدند. نرخ هاي تكثير در آزمايشگاه به خوبي نرخ پژمردگي گونه هاي وحشي و موتانت هاي آنها دریک تلقيح در دماي 30°C ، اختلاف معني داري مشاهده نشد. تلقيح بوسيله غوطه ور كردن نشاها براي 20 دقيقه در يك سوسپانسيون شامل 10cfu به ازاي هر ml انجام شد كه 24 ساعت در محيط كشت تترازوليوم قرار داشت. هر هفته 12 نشاء بدون پژمردگي براي هر دما جداسازي و ضدعفوني شده و هم شكل ها در دستگاه ultra- thurrax مورد استفاده قرار گرفتند.
نتيجه:
وقتي جدايه ها به طور جداگانه تلقيح شده بودند ( نمودار1و2) ، (i) : تكثيرمعني داري از 15ب 35 درجه سانتيگراد به جز در Biovar3مشاهده شد. (ii) ، نرخ تكثير در دماهاي تلقيح شده افزايش يافت ولي نرخ تكثير Biovar3 در 20 درجه سانتيگراد نسبتاً ضعيف بود. (iii) هيچ پويايی تكثير براي Biovar3 بين30-35°C مشاهده نشد. (iiii) جمعيت هاي نهايي در ارتباط با جدايه Biovar2براي همه دماهاي تلقيح به جز 15 درجه سانتيگراد افزايش داشته ولي Biovar3 تنها در 30 يا 35 درجه سانتيگراد به اين سطح (cfu 106 به ازاي هر نشاء) رسيد.
وقتي جدايه ها با هم تلقيح شده بودند (نمودار 4 و 3) :(i) پويايي تكثير در Biovar3در هر دماي تلقيح مشاهده نشد. (ii) جمعيت هاي نهايي Biovar2 براي همه دماها به جز 25 درجه سانتيگراد كاهش يافت (نرخ تكثير بدون تغييرماند).
پويايي توسعه بيماري:
وقتي گونه ها جداگانه تلقيح شدند(نمودار6 و 5): (i) ثبت نشاهاي پژمرده در دماهاي تلقيح به جز 15 درجه سانتيگراد براي Biovar2 و در 30 و 25 درجه سانتيگراد براي Biovar3ايجاد شد.
(ii) Biovar2 بيشترين نرخ پژمردگي (90 درصد) را در دماي 25 درجه سانتيگراد بروز داد.
(iii) Biorar3 بيشترين نرخ پژمردگي (75 درصد) را در دماي 35 درجه نشان داد.
وقتي جدايه ها با هم تلقيح شدند (نمودار 8 و 7) : (i) نرخ پژمردگی ايجاد شده توسط Biovar2 بيشترين و همچنين پژمردگي ايجاد شده توسط Biovar3 كمترين نسبت پژمردگي را داشتند.
(ii) كاهش معني دار در نرخ پژمردگي هميشه در دماهاي 30 درجه سانتي گراد ثبت شد.

