Occurrence of Pseudomonas mediterranea on tomato in Brazil

L.M.R. Rodrigues¹, S.A.L. Destéfano², L.O.S. Beriam² and J. Rodrigues-Neto²*

¹ Departamento de Proteção de Plantas, UNESP, 18.603-970, Botucatu, SãoPaulo, Brazil
² Laboratório do Bacteriologia Vegetal, Instituto Biológico, PO Box 70, 13.106-970, Campinas, São Paulo, Brazil

*[e-mail]

Accepted for publication 10 Sep 2009

During the years 2005-2008, symptoms of tomato pith necrosis (TPN) were observed that caused significant losses in several commercial cropsin the State of São Paulo, Brazil. Symptoms were similar to those reported for Pseudomonas corrugata or P. mediteranea and often first appeared near wounds where side-shoots had been removed, causing external dark brown necrosis of stems and degradation of pith (Fig. 1). Isolations from diseased plants on King’s medium B resulted in the growth of a bacterium with smooth or wrinkled colonies producing a greenish-yellow, non-fluorescent, diffusible pigment. Isolates were tested for pathogenicity on young tomato plants by placing a drop of bacterial suspension (10⁸cfu/ ml) in the leaf axils and then pricking the stem with a sterile needle. Control plants were similarly treated using sterile distilled water. Plants were maintained in a glasshouse with temperatures ranging from 25 to 30º C. The type strains of Pseudomonas corrugata (IBSBF 647^T) and P. mediterranea (IBSBF 2059^T) were used for comparative purposes.

The pathogenicity of isolateswas confirmed two weeks after inoculation (Fig. 2). The bacteria were aerobic, positive for oxidase, arginine dihydrolase, nitrate reduction to nitrites, meso-tartrate and histamine utilization, and negative for levan production and aesculin hydrolysis. In rep-PCR using BOX primers, the isolates showed identical profiles to those of the type strain of P. mediterranea (Fig. 3). In PCR using the primers type I ( PC5/1 and PC5/2) for P. corrugata and type II (PC1/1 and PC1/2) for P. mediterranea (Catara et al., 2002) the identities of strains were confirmed by the amplification of a 600 bp DNA fragment specific to P. mediterranea (Fig. 4). Until now, only P. corrugata had been reported as causing TPN in Brazil (Martins et al., 1990; Rodrigues-Neto et al., 1990). Consequently, this is the first report of P. mediterranea causing TPN in Brazil.

 

Figure 1: External symptoms of pith necrosis caused by Pseudomonas mediterranea on tomato stem

 

Figure 2: Pith discoloration in a tomato stem after artificial inoculation with a Brazilian isolate of Pseudomonas mediterranea

 

Figure 3: BOX-PCR fingerprinting patterns of Pseudomonas corrugata and Pseudomonas mediterranea; (M) 100 bp DNA marker, (1) Pseudomonas corrugata type strain (IBSBF 647T) , (2) Pseudomonas mediterranea type strain (IBSBF 2059T), (3-6) Pseudomonas mediterranea isolates from Brazil (IBSBF 1903, IBSBF 2642, IBSBF 2643, IBSBF 2652)

 

Figure 4: PCR amplification of 1100 bp and 600 bp DNA fragment of (1) Pseudomonas corrugata type strain (IBSBF 647T) , (2) Pseudomonas mediterranea type strain (IBSBF 2059T), (3-7) Pseudomonas mediterranea isolates from Brazil (IBSBF 1903, IBSBF 2642, IBSBF 2643, IBSBF 2652, IBSBF 2654), (M) 100 bp DNA marker

---

References

Catara V, Sutra L, Morineau A, Achouak W, Christen R, Gardan L, 2002. Phenotypic and genomic evidence for the revision of Pseudomonas corrugata and proposal of Pseudomonas mediterranea sp. nov. International Journal ofSystematic andEvolutionary Microbiology 52, 1749-1758.

Martins OM, Couto ME, Patella AEC, 1990. Occurrence of Pseudomonas corrugata on tomato in Rio Grande do Sul, Brazil. (Abstract from Congress of the Brazilian Phytopathololgical Society.) Fitopatologia Brasileira 15, 125.

Rodrigues-Neto J, Malavolta Jr VA, Ramos RS, Sinigaglia C, 1990. Ocorrência de Pseudomonas corrugata em tomateiro no Estado de São Paulo. Summa Phytopathologica 16, 279-284.

Acidovorax avenae subsp. citrulli newly reported to cause bacterial fruit blotch of watermelon in Gr

M.C. Holeva*, C.D. Karafla, P.E. Glynos and A.S. Alivizatos

Benaki Phytopathological Institute, 8 S. Delta Str. GR-145 61 Kifissia, Attiki, Greece

*[e-mail]

Accepted for publication 06 Oct 2009

In July 2005 and September 2006, samples of mature fruits of F1 hybrid watermelon (Citrullus lanatus) cv. Obla were received from the areas of Chryssoupoli (Macedonia, northern Greece) and Vagia (central Greece), respectively. Fruits had small, irregular, water-soaked lesions and brown cracks on their surface, brown discolouration and water-soaked areas in the rind underneath the lesions, and watery flesh rot (Figs. 1, 2). Disease incidence was reported as severe in both areas, according to the sample information sheets sent by local agronomists. Bacterial isolates recovered on nutrient agar (NA) from the affected fruits were Gram-negative, oxidase positive, non-fluorescent on King’s medium B, pathogenic to inoculated watermelon fruits and to seedlings of watermelon, melon, cucumber and pumpkin; isolates induced tobacco hypersensitivity and formed characteristic white colonies on nutrient agar. Based on these data, the isolates were identified as Acidovorax avenae subsp. citrulli (Aac).

In May 2008, young grafted watermelon plants (F1 hybrid cv. Byblos) received from the area of Varda (Peloponnese, southern Greece) showed brown, angular, necrotic spots or larger lesions on leaves (Figs. 3, 4). This outbreak was reported by the agronomist in charge of the crop to have affected about 50% of a plot of 12,000 plants. The bacterial isolates recovered on NA from the affected plants showed the above properties and also growth at 41°C, no starch hydrolysis, oxidative glucose metabolism and utilisation of D-galactose, D-glucose, L-arabinose, but not adonitol, arginine or sucrose, as sole carbon source. An immunofluorescence test with Aac-specific polyclonal antiserum (LOEWE, Germany) and sequencing (COGENICS, UK)of the products of PCR with two sets of Aac-specific primers, viz. BX-L1F/BX-R5F and BX-L1F/BX-S-R2R (Bahar et al., 2008), or the set 63f/1389r (Osborn et al., 2000) amplifying part of the 16S rDNA region, verified the isolates as Aac.In Rep-, Eric- or Box-PCR, the isolates from plants and Aac reference strains produced similar banding patterns. Koch’s postulates were fulfilled on seedlings and fruits of the above mentioned cucurbits with all isolates from plants. One such isolate was deposited in the Benaki Phytopathological Institute Culture Collection as BPIC2124. This is the first report confirming Aac naturally infecting watermelon plants and fruits in Greece.

 

Figure 1: Watermelon fruit naturally infected by Acidovorax avenae subsp. citrulli, showing irregular, water-soaked lesions and brown cracks on the surface

 

Figure 2: Section of watermelon fruit naturally infected by Acidovorax avenae subsp. citrulli, showing water-soaked areas in the rind underneath the surface lesions and watery rot of the flesh.

 

Figure 3: Young grafted watermelon plant naturally infected by Acidovorax avenae subsp. citrulli

 

Figure 4: Leaf of a young grafted watermelon plant naturally infected by Acidovorax avenae subsp. citrulli, showing symptoms of brown, angular, necrotic spots and larger necrotic areas

Acknowledgements

The authors wish to thank Dr S. Burdman for providing the Aac reference strains: W1, M1 (Bahar et al., 2008).

---

References

Bahar O, Efrat M, Hadar E, Dutta B, Walcott RR, Burdman S, 2008. New subspecies-specific polymerase chain reaction-based assay for the detection of Acidovorax avenae subsp. citrulli. Plant Pathology 57, 754-763.

Osborn AM, Moore ERB, Timmis KN, 2000. An evaluation of terminal-restriction fragment length polymorphism (T-RFLP) analysis for the study of microbial community structure and dynamics. Environmental Microbiology 2, 39-50

First report of olive knot caused by Pseudomonas savastanoi pv. savastanoi on olives (Olea europaea)

Pseudomonas savastanoi pv. savastanoi was identified as the cause of galling on olives (Olea europaea), cv. Barnea in South Australia in May 2003 from a property at Greenfields ~10 km north of Adelaide. The bacterium was recovered from galls on 2-year-old olive trees (cv. Barnea) showing symptoms consistent with those attributed to olive knot. Following a targeted survey of cv. Barnea, further infections were located on 2 to 5-year-old trees in four other plantings in South Australia. This is the first record of olive knot in Australia

First report of Clavibacter michiganensis subsp. sepedonicus causing bacterial ring rot of potato in

Ş. Altundağ¹, A. Karahan^1*, A.O. Kılınç¹ and M. Özakman²   

¹ Plant Protection Central Research Institute, Gayret Mahallesi, Fatih Sultan Mehmet Bulvarı No: 66, Yenimahalle 06172, Ankara, Turkey
² Gennova Pesticide Company, Bekir Saydam Cad., No: 31, Pancar, Torbalı, İzmir, Turkey

* [e-mail]

Accepted for publication 04 Dec 2008

During the 2007 seed potato monitoring programme in Turkey, 336 tuber samples from Kayseri province were tested for the presence of ring rot and brown rot diseases according to the EC Directives 93/85/EEC (Anon., 1993) and 98/57/EC (Anon., 1998). Three samples gave a positive immunofluorescence test (IF) result for the ring rot pathogen, Clavibacter michiganensis subsp. sepedonicus (Spieckermann & Kotthoff) Davis. et al.(Cms). Tuber heel end extracts were plated onto NCP-88 medium. Creamy-white, smooth, mucoid-fluidal colonies were selected and purified. External symptoms were observed on tubers of all three samples (two of cv. Soleia and one of cv. Safrane) as sunken and cracked areas (Fig. 1). When tubers were cut transversely, typical symptoms were seen through the vascular ring of tubers as a brown cheesy decay. Bacterial ooze was expressed when tubers were squeezed (Fig. 2). A positive IF result was obtained directly from the ooze. Isolates hydrolysed aesculin and produced catalase. They did not produce acid from glycerol, lactose, rhamnose and salicin. They gave negative results for oxidase activity, growth at 37°C, urease activity, starch hydrolysis, tolerance of 7 % NaCl, indole production and gelatine liquefaction.

Suspensions of pure colonies in water (c. 10⁹ cfu per ml from each of the three samples were used for real-time PCR (Schaad et al. ,1999), with Ct values of 16.53, 16.21 and 32.2. Suspensions (10⁶ cfu/ml) were injected into stems of ten Solanum melongena plants (cv. Black Beauty) at leaf stage 3. Control plants were inoculated with sterile water. Plants were incubated at 21°C and 70-80 % humidity. First symptoms were observed as dark green areas on leaves after ten days followed by wilting and necrosis (Figure 3). Cms was re-isolated and identified.

An intensive survey in 1988-1989 had shown that the potato growing areas of Turkey were free of the ring rot pathogen (Benlioğlu et al., 1991). This is the first report of Cms in Turkey. Strict control measures have been taken in contaminated and potentially contaminated fields since Cms is a regulated quarantine organism in Turkey.

 

 

---

References

Anon., 1993. Council Directive 93/85/EEC on the control of potato ring rot . Official Journal of the European Communities L 259, 1-25.

Anon., 1998. Council Directive 98/57/EC on the control of Ralstonia solanacearum (Smith) Yabuuchi et al. Official Journal of the European Communities L 235, 1-39.

Benlioğlu K, Öktem Y.E, Özakman M, 1991. Bacterial diseases of potatoes in the major potato-growing areas in Turkey. Bulletin OEPP/EPPO Bulletin 21, 67-72.

Schaad N.W, Berthier-Schaad Y, Sechler A, Knorr D, 1999. Detection of Clavibacter michiganensis subsp. sepedonicus in potato tubers by Bio-PCR and an automated real-time fluorescence detection system. Plant Disease 83, 1095-1100

First report of citrus huanglongbing disease on orange in Iran

M. M. Faghihi¹, M. Salehi², A. Bagheri¹ and K. Izadpanah^3*

¹ Hormozgan Agriculture and Natural Resources Research Centre, Iran
² Fars Agriculture and Natural Resources Research Centre, Iran
³ Department of Plant Protection, College of Agriculture, Shiraz University, Shiraz, Iran 

*[e-mail] 

Huanglongbing (HLB), also known as greening, is a destructive disease of citrus that may limit production of this crop in many parts of Asia, Africa and South America. HLB is caused by a non-culturable phloem-limited bacterium of the genus ‘Candidatus Liberibacter’. Three Candidatus species of Liberibacter, namely, ‘Ca. L. asiaticus’, ‘Ca. L. africanus’ and ‘Ca. L. americanus’, have been identified (Bové, 2006). The psyllid Diaphorina citri, vector of ‘Ca. L. asiaticus’ was first detected in December 1997 in Iran in an area close to the border with Pakistan (Bové et al., 2000). Since then, high populations of D. citri have been found in citrus plantations of Hormozgan and Kerman provinces in southern Iran (Bové, 2006). Citrus trees in this region exhibit typical HLB symptoms including mottling of leaves and yellowing of shoots. In the present study leaf samples from 20 symptomatic and 20 symptomless Valencia sweet orange trees (Citrus sinensis) and over 50 psyllid samples were collected from various locations in Sistan-Baluchistan and Hormozgan provinces and total DNA was extracted using the CTAB (cetyltrimethylammonium bromide) method. DNA samples were tested for presence of ‘Ca. L. asiaticus’ by nested PCR using primer pairs F1 (5’-TGAATTCTTCGAGGTTGGTGAGC-3’)/R1(5’-GAATTCGACTTAATCCCCACCT-3’) as the first set and F2(5’ GCGTTCATGTAGAAGTTGTG-3’) / R2(5’-CCTACAGGTGGCTGACTCAT-3) as the second set. Both primer pairs were designed based on the published beta-operon of ribosomal protein encoding sequence of ‘Ca. L. asiaticus’ (Villechanoux et al. 1993). Nested PCR resulted in amplification of a 400 bp product from five out of 20 leaf samples and 26 out of 50 psyllid samples. No amplicons were obtained from symptomless sweet orange trees and psyllid samples reared on healthy sweet orange seedlings. The amplified fragment from a psyllid sample was cloned and sequenced (GenBank Accession No. FJ172759). BLAST search showed 100% identity with corresponding sequences of ‘Ca. L. asiaticus’ (M9439, AY34200 and EU078703). This is the first report on the occurrence of HLB disease in Iran. The disease appears to be widely distributed in citrus growing regions of southern Iran and may be a component of citrus decline in this area.

---

References

Bové JM, 2006. Huanglongbing: A destructive, newly–emerging, century-old disease of citrus. Journal of Plant Pathology 88, 7-37.

Bové JM, Danet G L, Bananej K, Hassanzadeh N, Taghizadeh M, Salehi M, Garnier M, 2000. Witches' broom disease of lime (WBDL) in Iran. In Yokomi, RH, da Graça, JV, Lee, RF, eds. Proceedings of the 14th Conference of the International Organization of Citrus Virologists, 300-309. Riverside, CA, USA: IOCV.

Villechanoux S, Garnier M, Laigret F, Renaudin J, Bové JM, 1993. The genome of the non-cultured, bacterial-like organism associated with citrus greening disease contains the nusG-rplKAJL gene cluster and the gene for a bacteriophage type DNA polymerase. Current Microbiology 26, 161-166.

Rathayibacter iranicus isolated from symptomless wheat seeds in Turkey

E. Postnikova¹, I. Agarkova², S. Altundag³, F. Eskandari¹, A. Sechler¹, A. Karahan³ A.K. Vidaver² W. Schneider¹, M. Ozakman³ and N.W. Schaad^1*

¹ ARS-USDA, Foreign Disease-Weed Science Research Unit, Ft. Detrick, Maryland, USA
² Department of Plant Pathology, University of Nebraska, Lincoln, Nebraska, USA
³ Plant Protection Research Institute, P.O. Box 49, Ankara, Turkey

*[e-mail]

Rathayibacter iranicus (Ri), originally reported in Iran in 1961 (Sharif, 1961), has not been reported outside Iran and only one strain is known to exist. Like R. tritici (Rt), Ri causes a gumming disease of wheat in association with the nematode Anguina tritici (Paruthi et al., 1989). During 2003, a survey of wheat seed for Rathayibacter species (RS) in Turkey using samples from 799 farmers in six provinces in Central Anatolia was conducted. The samples showed neither the brown to black galls typical of Anguina nor the yellowish galls typical of Ri and Rt. To determine the presence of RS, 120 g samples were washed in 100 ml of sterile 0.85% NaCl with 0.02% Tween 20 and plated onto 523 agar (Schaad et al., 2001) modified by adding 30 mg nalidixic acid, 15 mg polymixin B sulphate and 100 mg cycloheximide per litre. After incubation at 27º C for seven days, several typical colonies of RS were cloned by streaking onto YDC agar (Schaad et al., 2001). Twenty five strains were presumptively identified as RS based on a Gram positive reaction, oxidase negative reaction and yellow growth.

Three strains, TRS2 from Konya, TRS10 from Hisarkikaya, and TRS25 from Ankara, were used for further identification and speciation. The other 22 strains were archived for later studies. The type strains of Rt, (International Collection of Phytopathogenic Bacteria [ICPB] 70004^T; FH-5; CT 102^T) and Ri (ICPB 70005^T; FH-6 ^T; CI 148^T), were included as controls. All three strains were biochemically typical of Ri and Rt by producing acid from D-mannose, inulin, galactose, and mannitol.However, the strains failed to utilize acetate, or to hydrolyze casein, failed to grow in greater than 1% sodium chloride amended NBY, or on CNS agar, which is characteristic of Ri but not Rt (Davis & Vidaver, 2001). The new strains contained the fatty acids iso-14:0 and 16:0; anteiso 15:0 and 15:1, and 17:0, and 16:0, also typical of Ri. Identification of the three strains as Ri was further supported by 16s rDNA sequence similarities to Ri and Rt of 100%and 99.3%, respectively (GenBank Accession Nos. FJ595101 - Ri, ICPB 70005 and FJ595102 – Rt, ICPB 70004). Identification asRi was confirmed by AFLP analysis (EcoRI+0 and MseI+C) showing a pattern of 90% similarity to Ri but only 46% to Rt. This is the first report of Ri outside of Iran. Cultures have been deposited in the ICPB at Ft. Detrick, MD, USA, as ICPB 70146 (FH-154; TRS2), 70154 (FH-162; TRS10), and 70169 (FH-177; TRS25).

---

References

Davis M.J., Vidaver A.K., 2001. Gram Positive Bacteria, Coryneform Plant Pathogens. In: Schaad N.W., Jones J.B., Chun W., eds, Laboratory Guide for Identification of Plant Pathogenic Bacteria, 3rd Edn, St. Paul, MN, USA: APS Press, 218-234.

Paruthi I. J., Bajaj H.K., Bhatti D.S., 1989. Further observations on Anguina tritici (Nematoda) and Corynebacterium michiganense pv. tritici causing earcockle and yellow ear rot in wheat. Nematologica 35, 491-493.

Schaad N.W., Jones J.B., Chun W., eds, 2001. Laboratory Guide for Identification of Plant Pathogenic Bacteria, 3rd Edn, St. Paul, MN, USA: APS Press, 373 pp.

Scharif G., 1961. Corynebacterium iranicum sp. nov. on wheat (Triticum vulgare L.) in Iran, and a comparative study of it with C. tritici and C. rathayi. Entomologie et Phytopathologie Appliqués 19, 1-24.

First report of Pseudomonas savastanoi pv. savastanoi causing olive knot in Syria

N. Alabdalla¹, F. Valentini¹, C. Moretti^2*, S. Essa³, R. Buonaurio² and M. Abu-Ghorra⁴

¹ Istituto Agronomico Mediterraneo, Via Ceglie 9, I-70010 Valenzano (Bari), Italy
² Dipartimento di Scienze Agrarie e Ambientali, sez. Arboricoltura e Protezione delle Piante, Via Borgo XX Giugno, 74, I-06121 Perugia, Italy
³ General Commission for Scientific and Agriculture Research, Lattakia Center, Lattakia, Syria
⁴ Division of Plant Pathology and Plant Protection, Faculty of Agriculture, University of Damascus, Syria

*[e-mail]

Accepted for publication 25 Mar 2009

During field surveys carried out in 2007 in the main Syrian olive (Olea europaea) growing areas, bacterial knot symptoms were observed on olive twigs and branches, with the highest incidence (70%) in the coastal region (Lattakia and Tartous). Bacterial colonies isolated from knots resembled those of Pseudomonas savastanoi pv. savastanoi. Ten selected representative bacterial strains and the reference strains LMG 2209^T, CFBP 6012 and 6013 of P. savastanoi pv. savastanoi were subjected to identification tests. All strains were Gram negative, fluorescent on King’s medium B and had oxidative but not fermentative metabolism. They were negative for levan, oxidase, potato rot and arginine dihydrolase and positive for tobacco hypersensitivity. One-year-old olive plants (cvs. Nebali and Jlot) were inoculated by introducing bacterial suspensions (10⁸ cfu/ml) into wounds made in the bark with a sterile scalpel. All strains induced knots at the site of inoculation from 20 days onwards. Bacteria with characteristics identical to the original strains were re-isolated from inoculated plants. PCR analysis using primers specific for P. savastanoi pv. savastanoi, which amplify fragments of iaaL (Penyalver et al., 2000) and ptz (Powell & Morris, 1986) genes, generated amplicons of the expected size from all strains. Using BOX-, ERIC- and REP-PCR, we demonstrated that the isolates have a similarity of 87-98.9 % between themselves and with the reference strains. Based on morphological, biochemical, physiological and pathogenicity tests as well as molecular analyses, we can conclude that the Syrian strains belongs to P. savastanoi pv. savastanoi.

Although strains from Syria have previously been characterised with respect to their ability to produce auxin (Gardan et al., 1992), this is the first authoritative report of olive knot disease symptoms in Syria caused by P. savastanoi pv. savastanoi.

 

Figure 1: Agarose gel electrophoresis of REP-, BOX-, and ERIC-PC fingerprint patterns obtained from Pseudomonas savastanoi pv. 9, SYR 38, SYR 43, SYR 62, SYR 2, SYR 3, SYR 49, SYR 24, SYR 56, SYR 53 (lanes 1 - 10); CFBP 6012 (lane 11); CFBP 6013 (lane 12); LMG 2209T (lane 13); negative control (lane C). M = molecular weight marker DNA Ladder Mix (MBI Fermentas, Burlington ON, Canada).

Figure 2: Dendrogram derived from REP-, BOX-, and ERIC-PCR fingerprint data and obtained by cluster analysis (UPGMA) and Dice’s coefficient.

Acknowledgements

The authors would like to thank Mr. L. Bonciarelli for his excellent technical assistance.

---

References

Gardan L, David C, Morel M, Glickmann E, Abu-Ghorra M, Pettit A, Dessaux Y, 1992. Evidence for a correlation between auxin production and host plant species among strains of Pseudomonas syringae subsp. savastanoi. Applied and Environmental Microbiology 58, 1780-1783.

Penyalver R, García A, Ferrer A, Bertolini E, López MM, 2000. Detection of Pseudomonas savastanoi pv. savastanoi in olive plants by enrichment and PCR. Applied and Environmental Microbiology 66, 2673-2677.

Powell GK, Morris RO, 1986. Nucleotide sequence and expression of a Pseudomonas savastanoi cytokinin biosynthetic gene: homology with Agrobacterium tumefaciens tmr and tzs loci. Nucleic Acids Research 14, 2555-2565.

خصوصيات فنوتيپي استرين هاي ايراني ‏‎Erwinia amylovora ( Burill) Winslow et al. ,‎‏ عامل باكتريايي بي

                                                 محمدرضا افيونيان

در اين بررسي تعداد پنجاه استرين جدا شده از ميزبانهاي سيب ، گلابي ، به ، گل سرخ و ازگيل از مناطق قزوين ، تهران ، كرج ، هشتگرد ، طالقان ، خوي ، سلماس و اروميه مورد بررسيهاي فنوتيپي و الكتروفورز پروتئين و پلاسميد و حساسيت نسبت به آنتي بيوتيكها قرار گرفت . استرين ها لوان و كاتالاز مثبت ، قادر به تحريك واكنش فوق حساسيت در برگهاي توتون و شمعداني و توليد تراوشات باكترياييبر روي ميوه هاي نارس گلابي بودند . واكنش گرم و اكسيداز منفي بوده و قادر به احياي نيترات و يا توليد رنگ فلورسانت نبودند. همه استرين ها هوازي اختياري ، اوره آز منفي ، قادر به تحمل نمك طعام 5% و دماي 35 درجه سانتي گراد بودند . واكنش توليد مواد احياء كننده از ساكارز در تمامي استرينها مثبت بود . توليد استوئين پس از دو روز مثبت و پس از پنج روز منفي ثبت گرديد. ژلاتين به كندي هيدروليز شده ولي هيچكدام از استرينها قادر به هيدروليز نشاسته ، كازئين ، آرژي نين ، توئين 80 و يا اسكولين نبودند . توليد اندول ، گاز از گلوكز ، فنيل آلانين دي آميناز ، لستيناز ، فسفاتاز و يا توليد رنگ صورتي در محيط ‏‎YDC‎‏ در تمامي استرينها منفي بود . تمامي استرينها از گلوكز ، ساكارز، گالاكتوز ، مانيتول ، تري هالوز ، ريبوز ، ساليسين ، آرابينوز ، سلوبيوز ، اينوزيتول ، فروكتوز ، گليسرول ، سيترات ، سوكسينات و فومارات استفاده كرده و توليد اسيد يا قليا نموده و اكثرا توانايي مصرف فرمات را داشتند ولي قادر به مصرف اينولين ، اسيد نيكوتينيك ، نيكوتين آميد ، مالونات، تارتارات ، آسكوربات ، گلوكانات ، گالاكتيورونات ، پروپيونات ، اگزالات ، دي گلوتاميك اسيد ، لاكتات ، بنزوات ، استات و يا پلي پكتات سديم نبودند . نقوش الكتروفورز پروتئين همه استرينها يكسان بود و در الكترفورز ژل آگارز نيز تمامي آنها داراي دو نوار پلاسميدي با وزن هاي مولكولي مشابه بودند . تمامي استرين ها در آزمون نشت دو طرفه در آگار در برابر سه آنتي سرم مصرفي يك باند رسوبي قوي ايجاد نمودند. واكنش غير اختصاصي مشاهده نگرديد. آنتي ژن حاصل از باكتري كشته شده با حرارت ، واكنش قوي تر نسبت به آنتي ژن تيمار نشده ( سوسپانسيون باكتري زنده ) توليد نمود . كروماتوگرام حاصل از كروماتوگرافي ليپيدهاي استرين ها روي صفحه نازك سيليكاژل شامل سه لكه عمده بود و تفاوتي بين استرين ها مشهود نبود . بر اساس نتايج حاصله ، استرين ها باكتري عامل آتشك سيب و گلابي جدا شده از مناطق مختلف ايران در خصوصيات بررسي شده همانند ( هموژن ) و غير قابل تمايز بودند.

پاسخ به سوال خاموشی ژنها در باکتری ها

فرایندی است که سلول باکتری را در مقابل ترنسپوزون ها و فاژ ها محافظت میکند ,به دو صورت Transcriptional gene silencing  و Post-transcriptional gene silencing  رخ ميدهد. كه ...

شناسايي عامل شانكر باكتريايي درختان گوجه سبز و آلوي وحشي در جنگلهاي استان گيلان

( مجله پژوهشي تحقيقات حمايت و حفاظت جنگل‌ها و مراتع ايران جلد 5 ، شماره 2 ، سال 1386 )
فهيمه جامي - گروه گياهپزشكي، دانشكده علوم كشاورزي دانشگاه گيلان، رشت مصطفي نيك نژاد كاظم پور - گروه گياهپزشكي، دانشكده علوم كشاورزي دانشگاه گيلان، رشت. سيدعلي الهي نيا - گروه گياهپزشكي، دانشكده علوم كشاورزي دانشگاه گيلان، رشت.
کليد واژه‌‌ها: شانكر باكتريايي، Pseudomonas syringae pv syringae، گوجه سبز وحشي، آلوي وحشي، گيلان.
	از اسفند ماه 1381 تا مهر ماه 1382 از درختان گوجه‌سبز و آلوي وحشي مشكوك به بيماري شانكر باكتريايي واقع در استان گيلان (تالش، هشتپر، ليسار، لاهيجان و آستانه) نمونه‌برداري بعمل آمد. مشخص‌ترين علائم بيماري، تشكيل شانكر به همراه تراوشهاي صمغي است. نواحي آلوده اندكي فرورفته و به رنگ قهوه‌اي تيره‌تري نسبت به پوست سالم مجاور بودند؛ رنگ بافتهاي پوست ناحيه شانكر بين نارنجي روشن تا قهوه‌اي متغير مي‌باشد. در برخي نواحي، تعداد زيادي از جوانه‌ها از بين مي‌روند. تحت شرايط جوي مناسب، آلودگي گلها نيز صورت مي‌گيرد و مي‌تواند بسيار شديد باشد. ممكن است آلودگي از گلها به شاخه منتشر شده و توليد بلايت شاخه نمايد و يا به داخل مهميز نفوذ كرده و باعث توليد شانكر شود. هنگامي كه ميوه آلوده شود، لكه‌هاي روي آن صاف، سطحي و به رنگ قهوه‌اي تيره در مي‌آيد. لكه‌ها 2-3 ميليمتر عمق داشته و فرورفته‌اند. نمونه‌برداري از سرشاخه‌هاي آلوده و شانكرهاي تنه صورت گرفت و عامل بيماري‌زا با كشت روي محيط‌‌كشتهاي باكتريايي مانند King's B و NA (آگار مغذي) جداسازي گرديد. در اين پژوهش تعداد 123 جدايه باكتري از درختان مشكوك به آلودگي جداسازي شد كه 28 جدايه در توتون و شمعداني فوق حساسيت ايجاد نمودند. تمامي آزمونهاي شناسايي بر روي اين 28 جدايه انجام پذيرفت. بر اساس خصوصيات فنوتيپي، تغذيه‌اي، مورفولوژيك (جدول 1) و نقوش الكتروفورزي پروتئينهاي سلولي، باكتري عامل شانكر درختان هسته‌دار تحت عنوان Pseudomonas syringae pv syringae شناسايي گرديد (Schaad, 2001). اثبات بيماري‌زايي جدايه‌ها روي برگ گوجه سبز (Yessad et al., 1992) و سرشاخه‌هاي جوان جدا شده (Jones, 1971) انجام شد. كليه جدايه‌ها پس از 5 روز لكه‌هاي آبسوخته و نقاط نكروز در ناحيه زخمها ايجاد نمودند (شکل 2). پس از تزريق هر يك از جدايه‌ها روي سرشاخه‌هاي آلو و گوجه‌سبز، ابتدا نقاط نكروز در محل تزريق مشاهده و پس از يك ماه اندام تلقيح شده كاملا نكروزه و خشك گرديد (شكل 3). در هر دو روش مايه‌زني (برگ و سرشاخه‌ها) نمونه شاهد با آب مقطر سترون تيمار شد كه هيچ‌گونه علائمي مشاهده نشد. آزمون توليد سيرينگومايسين نيز روي جدايه‌ها با استفاده از قارچ Geotrichum candidum صورت گرفت (Young et al., 1991). توليد سيرينگومايسين بوضوح در تمامي جدايه‌ها رديابي گرديد. 40 درصد از جدايه‌ها در هر دو تكرار توليد سيرينگومايسين داشته و از رشد قارچ جلوگيري نمودند. ميزان حساسيت جدايه‌ها به آنتی‌بيوتيک‌های مختلف با استفاده از روش Psallidas (Psallidas, 1993) انجام شد كه نتايج حاصل در جدول 2 آمده است. الكتروفورز پروتئين (PAGE–SDS) با استفاده از روش Laemmli با تغييرات اندكي انجام گرفت (Laemmli, 1970) و جدايه‌هاي مربوطه به همراه جدايه‌هاي استاندارد دريافتي از كشور فرانسه كلكسيون باكتريهاي بيماري‌زاي فرانسه (CFBP)[1] مورد مقايسه قرار گرفتند. كليه جدايه‌ها در الكتروفورز پروتئيني تام سلولي به روش PAGE-SDS يك‌بعدي در ژل پلي‌اكريل‌آميد 12% توليد نوارهايي نمودند. مقايسه نقوش پروتئيني جدايه‌ها وجود سطح بسيار بالايي از تشابه را در بين آنها و ايزوله استاندارد نشان مي‌داد و اختلافات جزئي در نوارهاي ايجاد شده توسط جدايه‌هاي فوق كه بيشتر به صورت قوي و ضعيف بودن و وجود يا عدم وجود يك يا چند باند بسيار ضعيف بود، ديده شد. با صرف نظر از اين اختلافات بسيار جزئي، مي‌توان اظهار نمود نقوش پروتئيني مربوط به جدايه‌ها با جدايه استاندارد تفاوتي با هم ندارند و داراي سطح بالايي از تشابه هستند (شكل4). اين اولين گزارش باكتري Pseudomons syringea pv syringea از درختان هسته دار جنگلي از استان گيلان مي‌باشد.

لكه سبز مركبات Citrus greening

بيماري ناشي از باكتريهاي سخت كشت Liberobacter asiaticum (عامل لكه سبز آسيايي) و L.africanum (عامل لكه سبز آفريقايي) در مركبات كه نشانه‌هاي آن موزائيك در برگها، زردي شاخه‌ها، باقي ماندن لكه‌هاي سبز روي ميوه و زوال درختان است. باكتريهاي مزبور در بافت آبكشي درختان آلوده استقرار دارند و هر يك با گونه‌اي پسيل انتقال مي‌يابند. يكي از پرخسارت ترين بيماريهاي مركبات درجنوب شرقي آسيا، شبه قاره هند، آفريقاي جنوبي و شبه جزيره عربستان است.

مقايسه روشهاي سرلوژيكي براي شناسايي و رديابي باكتري عامل سوختگي معمولي لوبيا در استا ن مزكزي

                    محمد رضا لك، مسعود بهار، مسعود شمس بخش

Comparison of seological methods for identification and detection of causal agent of bean common bacterial blight in bean seed in Markazi province

در اين بررسي آزمونهاي سرلوژيكي نشت دو طرفه در آگار و روش غير مستقيم اليزا جهت شناسايي ‏‎Xanthomonas axonopodis pv. Phaseoli, Xanthomonas axonopodis pv. phaseoli (Xap)‎‏ ‏‎,Var fuscans (Xapf),‎ و رديابي آنها در بذور لوبيا مقايسه شدند آنتي سرمها با استفاده از سلولهاي زنده و تثبيت شده با فرمالين جدايه هاي ‏‎Xapf-3,Xap-14‎‏ تهيه گرديدند. آنتي سرمهاي تهيه شده در هر دو آزمون نشست دو طرفه در آگار و روش غير مستقيم اليزا داراي واكنشهاي اختصاصي بود و با ساير باكتريها و يا نژاد هاي متفاوتي از جنس ‏‎Xanthomonas‎‏ عكس العملي نداشتند گرچه روش نشت دو طرفه در آگار روش مناسبي براي نشاسايي ‏‎Xap,Xapf‎‏ ارزيابي گرديد و امكان تفكيك جدايه هاي ‏‎xap,xapf‎‏ از همديگر با استفاده از زانتومونادين استخراجي آنها فراهم شد ولي جهت تشكيل باند هاي رسوبي غلظت زيادي از سوسپانسيون باكتريايي (در حدود بالاتر از 10 بتوان 8 سلول در هر ميلي ليتر) لازم بود در روش غير مستقيم اليزا جمعيت كمتري از باكتري (حدود 10 بتوان 5 سلول در هر ميلي ليتر ) قابل تشخيص بود. كاربرد روش غير مستقيم اليزا براي تعيين حضور ‏‎Xap ‎‏ در بذور آلوده طبيعي نشان داد كه روش مزبور مي تواند به عنوان يك روش مناسب و حساس براي شناسايي و رديابي عامل بيماري سوختگي باكتريايي لوبيا در بذر بكار گرفته شود.

بررسي پراکندگي بيماري بلايت باکتريايي پنبه ناشي از ‏‎Xanthomanas axanopdis PV malvacearum‎‏ در مناطق

                                       مرتضی عرب سلمانی

بلايت باکتريايي پنبه ‏‎Xanthomonas axonopdis pv.malvacearum (Bacterrial blight)‎‏ يکي از مهمترين عوامل خسارتزاي پنبه مي باشد و تقريبا در تمامي مناطق پنبه کاري دنيا وجود دارد که اين بيماري در سال 1379 درمنطقه عشق آباد بجنورد مشاهده و گزارش شد . به منظور شناسايي کانونهاي بيماري درکشور بازديدهاي مکرري از مرحله گياهچه تا قوزه دهي در مناطق مهم پنبه خيز کشور (استان خراسان بويژه شهرستان بجنورد (کانون اوليه آلودگي)، استان گلستان، ورامين، مغان، داراب) صورت گرفت . نمونه هايي با علائم مشکوک به آلودگي شامل لکه هاي آبسوخته برگ (مرحله گياهچه)، لکه زاويه اي برگ، بلايت ساقه، آبسوختگي قوزه و سوختگي وش درهر مرحله به آزمايشگاه منتقل شد . سپس نمونه هاي جمع آوري شده با هيپوکلريت سديم 5/0% (از ماده تجارتي) ضدعفوني شده و با آب مقطر استريل شستشو شد . يک يا چند لکه از هر نمونه9 انتهاب و در مقداري آب مقطر استريل خرد شد . دو تا سولوپ از هر نمونه روي محيط کشت نوترنيت آگار ( ‏‎NA‎‏ ) حاوي 2 درصد سوکرز کشت و در انکوباتور 27 درجه سانتيگراد قرار داده شد . پس از چند روز پر گنه هايي داراي ويژگيهاي تيپ ‏‎Xanthomonas‎‏ انتخاب و خالص گرديد . اين جدايه ها در آب مقطر استريل سوسپانسيون شده و در دماي چهار درجه سانتيگراد نگهداري شدند . سپس هاي تست بيو شيميايي هوازي و بي هوازي بودن با روش ‏‎Hugh and leifson (1953)‎‏، آزمون گرم، هيدروليز نشاسته، ذوب ژوتين، احياءنيترات، هيدروليز اسکولين، استفاده از سيترات، تست چسبندگي بر روي محيط ‏‎YDS‎‏ و آزمون فوق حساسيت درگياه شمعداني با روش ‏‎Klement et al.(1964)‎‏ صورت گرفت . جهت بررسي بيماريزايي باکتري، گياه پنبه با گذاشتن چند قطره از سوسپانسيون باکتري (کشت 48 ساعته) روي برگ و خراش آن مايه زني شد . نتايج بررسي هاي انجام شده، وجود بيماري در منطقه مانه و سملقان را مجددا به اثبات رساند و در ديگر مناطق نمونه برداري شده عامل بيماريزا جدا نگرديد .

نکات باکتری شناسی

                                                 محبوبه ابراهیمی

تست ‍‍‍‍ژن هاي بيماري زا بسيار عام و كلي هستند و بيشتر از تست  HRاستفاده مي كنند. تشخيص تفاوت بين نژاد هاي مختلف گاهي بسیار سخت بوده و نياز به مهارت زیادي دارد.

امروزه دانشمندان به دنبال يافتن راهي براي تشخيص الودگي گياهان هستند اما براي اين كار نياز به گياهان بالغ بسياري است و در نتيجه به فضا و زمان و وسايل بيشتري نيز مورد نياز مي باشد .

          بذر هاي خيس شده در سوسپانسيون باكتريايي به جاي سرايت عامل بيماري زا در بذر ها به كار گرفته شد. استفاده از مه تقليد طبيعي الودگي گياهان از طريق هيداتود هاست . ايجاد زخم بر روي برگ و تزريق باكتري با سرنگ نيز تقليد طبيعي الودگي از طريق زخم مي باشد .

يك معيار بسیارمهم درانتخاب یک آزمایش بیماریزایی نوع علائم بیماری است.

یکی ازخصوصیات ژنوم برخی از زانتوموناس ها وجود عناصرتکراری در DNAاست که از روی الگوها پیوندزنی مشابه درکلونی کاسمیدهاکشف شد.

اغلب باکتری های بیماریزای گیاهی پلی ساکارید خارج سلولی (ESP) درمحیط کشت تولیدکرده و باعث ایجادکلونی لزج روی محیط کشت میشوند.

بیشتر مطالعات پلی ساکاریدی میکروبی بر روی زانتوموناس ها است. که تنظیم بیو سنتز ان هنوز کاملا کشف نشده است .

برخی پاتوارهای  زانتوموناس انزیمهای خارج سلولی مانند پروتئاز ولیپاز تولید می کنند که کمبود این انزیم ها یکی از عوامل موثر در بیماریزایی گیاهی است

 

برخی زاههای انتقال باکتری ها

                                                     فائزه مسگران

گزارشها ی از انتقال x.c.pv. mavacearum   بوسیله Mired  و    x.c.pv.citri بوسیله مواد معدنی برگ x.c.pv.manihotis بوسیله سوسک و x.c.pv.campestris بوسیله کک گزارش داده اند . وسیله اصلی در انتقال x.c.pv.graminis در علوفه بوسیله ابزارهای درو کردن می باشد . همچنین هرس کردن سبب انتقال x.o.pv.argzea دردرختان آلو می باشد.همچنین جراحات بوسیله قلمه زدن یا افتادن برگ به ترتیب مستعد برای  x.o.pv. o rgzae   و x.c.pv.pruni  می شود

بيماريهاي باكتريايي ايجاد شده توسط Clavibacter

                                              نورالدین سلطانی    

   بلايت سنبله يك بيماري مركب است كه شامل پاتو‍‍‍زنهای C.tritici   و نماتد Anguina tritici  است كه با توليد گال در در بسياري از واريته ها مي كنند .
ويژگي اصلي اين بلايت صمغ زدگي زرد روشن در سطح برگ گياهچه ها و عقيم ماندن سنبله هاست .
لارو و گال A. tritici ناقل اين باكتري هستند.
گونه ي ‍C. toxicus  توليد توكسيني را مي كند كه به حيوانات چراگر سمي هستند .
كنترل : با برداشتن بذرهاي آلوده بيماري را ميتوان حذف كرد . خيساندن بذر در آب نمك 20% Nacl  ، Kcl خيلي موثر است . بعد از خيساندن در آب نمك ، بذر گندم 2-3 دوره شسته تا از قدرت جوانه زني آن كاسته نشود . بذر سپس در آب 51 درجه به مدت 2 ساعت خيسانده ميشود . آب گرم ابتدا لارو نماتد را فعال و سپس آن را غير فعال و مي كشد .
 موزائيك باكتريايي ايجاد شده توسط C . michiganensis subsp. tessellarius
اگر چه اين باكتري خانواده گندميان را آلوده مي كند ، باكتري ‍C. m . subsp. Michiganensis   و C . m. subsp. Nebraskensis   فقط خود گياه گندم را آلوده ميكنند .
C . m  subsp. Nebraskensis. و C. m . subsp. Michiganensis  فقط به گوجه وmiaze حمله ميكند.
 
 بيماري ايجاد شده توسط   C. iranicus
اين بيماري فقط از ايران گزارش شد. نام جديد اين بيماري  Rhathaybacter iranicus  پيشنهاد شده است.
اهميت اين بيماري مشخص نشده است.

دروازهای ورودی : Xanthomonas

فائزه مسگران

روزنه ها احتمالآ بعنوان معمولترین دروازه عمل می کنند ، آنها بطور عمومی و گسترده بروی برگها پخش  شده اند و همچنین برروی ساقه ها و میوه ها نیز هستند . در سال 1915 رولفز گزارش داد که برروی سطح برگها ی هلو ایروسلهایی از x.c.pruni  وجود دارند زیرا آنها با فقدان روزن روبه رو هستند . بسیاری از مطالعاتی که بوسیله نورواسکن های الکترونی میکروسکوپی انجام شده اهمیت روزن بعنوان بخشی عفونی را تآیید کردند . همچنین مسامات ریز برگ ها بنظر می رسد که بخشهایی راحت برای ورود xanthomonas می باشند که معمولآ بر روی دندانه های کناری یا دندانه های برگ یا نوکهای برگ درBrassica و گیاهان متعلق به گروهCrassulaceae Gramineaeوsaxifragacea میبا شند.  که نفوذازطریق روزنه های ریزبرگی بصورت بسیارمرتبی برای  x.c.pv.campestriطبقه بندی شده است.x.o.pv.orgzae معمولآ وارد با فت برنج می شود ولی از طریق مسامات ریز برگ نه از طریق روزنه ها . اسکن کردن الکترونی میکروسکوپی آشکار کرد که 24 ساعت بعد از مایه کوبی باکتری ها ی سمی خارج از قطرات آب چندین برابر می شوند و برخی از این باکتریها بوسیله همین قطرات آب راه ورودی خود را پیدا می کنند . این باکتری ها در ا پیدم چندین برابر شده و به آوندها که لوله های آوند ی خوانده می شوند هجوم می آورند .در بسیاری از موارد xanthomonads –ها بطور موفقیت آمیزی از  طریق جراحات گیاهان را عفونی می کنند. این جراحات وسیله شکستگی پرزهای برگ  یا تارچه ها ، هرس کردن یا درو  کردن گیاه ، حشرات ، افتادن برگ یا جابجایی ایجاد شوند . والیس (1973 ) گفته است که علائم بیماری در x.c.pv.campestries در بخشهای سوم مجاری دیده میشود . الکترون میکروسکوپی آزاد شده بروی ورودی مجاری قرار می گیرند ، باکتریها ی بر روی دیواره های اولیه بین یخشهای مارپیچی ضخیم فعالیت می کنند و سپس به آوندها ی مجاور نفوذ می کند

مطالعه خصوصيات فنوتيپي و بيماري زايي پكتوباكتريوم هاي مولد پوسيدگي نرم در استان خوزستان

سلطاني نژاد ساغر,تقوي سيدمحسن*,حياتي جمشيد,مستوفي زاده قلم فرسا رضا

در طي سال هاي 1380 و 1381 تعداد 63 جدايه باكتري از غده و ساقه هاي آلوده سيب زميني، ريشه هاي آلوده هويج و برگ هاي آلوده كاهو و كلم كه علايم ساق سياه و پوسيدگي نرم را داشتند، از مناطق مختلف استان خوزستان، جداسازي گرديد. كليه جدايه هاي ميله اي شكل، متحرك با تاژك هاي محيطي، گرم منفي، بي هوازي اختياري، اكسيداز منفي، كاتالاز مثبت، قادر به لهانيدن ورقه هاي سيب زميني و از نظر واكنش فوق حساسيت روي توتون، منفي بودند. هم چنين از گلوكز، گليسرول، آرابينوز، لاكتوز، مالتوز، رايبوز، مانيتول، مانوز، زايلوز و فروكتوز توسط اكثريت جدايه ها، اسيد توليد كردند. اين جدايه ها، قادر به احيا نيترات، توليد H₂S از سيستئين و توليد استوئين بودند، ولي اوره آز توليد نكردند و به عنوان جنس Pectobacterium تشخيص داده شدند.
بر پايه آناليز عددي خصوصيات فنوتيپي، جدايه ها در چهارگروه قرار گرفتند. جدايه هاي گروه اول، دوم و چهارم براساس خصوصيات بيوشيميايي و فيزيولوژيكي افتراقي به P. chryscmthemi و جدايه هاي گروه سوم به P. carotovorum subsp. carotovorum شباهت داشتند.
نقوش الكتروفورزي بيانگر تنوع و تفاوت قابل ملاحظه اي در بين آن ها بود. براساس درصد تشابه نقوش الكتروفورزي، نيز جدايه هاي نماينده در سه گروه قرار گرفتند كه نتايج حاصل مشابه نتايج به دست آمده براساس خصوصيات فنوتيپي بود.

مقاومت به Ralstonia solanacearum

  در حال‌حاضر تنها راه مؤثر براي كنترل بيماري پژمردگي باكتريايي در سيب‌زميني استفاده از ارقام مقاوم مي‌باشد اگرچه تاكنون اكثر مقاومتهاي يافته شده در Solanum tuberosum پس از مدتي شكسته شده است اما مقاومت موجود در كلونهاي خاص S. phureja به گونه S. tuberasum انتقال داده شده است (Thurston and Lozano, 1962; Bowman and Sequeira, 1982).  در دهة اخير طرحهاي انجام شده جهت توسعه ارقام مقاوم برعليه پژمردگي باكتريايي در توتون و بادام‌زميني با موفقيت همراه بوده است. اما در مورد سيب‌زميني بجز رقم Solanum phureja هيچگونه مقاومتي مشاهده نشد البته ارقام متحمل از بين گياهان مورد ارزيابي، جداسازي شد كه در آنها احتمال بروز آلودگي پنهان وجود داشت. در سالهاي بعد ژنهاي مقاومت از سيب‌زميني‌هاي ديپلوئيد به گياهان حساس انتقال داده شد. اثر كلون والد مقاوم بر روي ظرفيت مقاومت نتاج بستگي به مقاومت، سازگاري يا تركيبي از دو مشخصه در والد ديگر دارد. محققان با انجام آزمايشات متعدد نشان دادند كه نتاج والدهاي مقاوم به حرارت بالا منبع مقاومت بيشتري دارند.

  توسعه اساس ژنتيكي براي ايجاد مقاومت و سازگاري به شرايط محيطي خصوصاً حرارت و نيز نوع استرين‌ باكتري در اصلاح رقم سيب‌زميني مقاوم به پژمردگي باكتريايي از اهميت خاصي برخوردار است. (French and Lindo, 1982; Tung et al., 1993  Thurston and Lozano, 1968;)

ويژگيهاي باكتري‌شناسي R. solanacearum

solanacearum   يك باكتري گرم منفي، هوازي، ميله‌اي شكل به ابعاد 5/1-5/0ميكرون، فاقد اسپور و كپسول، در برخي موارد داراي تاژك‌ قطبي بوده و احياء‌كننده نيترات مي‌باشد. رنگ كلني‌ها در محيط آگار مات است كه با رشد به رنگ تيره‌تر در مي‌‌آيند، كلني‌ها كوچك، نامنظم، صاف، لزج مي‌باشند. در محيط مايع ايزوله‌هاي بيماري‌زا (وحشي) معمولاً فاقد حركت هستند اما ايزوله‌هاي غير بيماري‌زا داراي حركت فعال مي‌باشند. نشاسته و ژلاتين را هيدروليز نمي‌كنند. اپتيمم رشد اين باكتريها در دماي 37-30 درجه است البته برخي ايزوله‌هاي موجود در كلمبيا در دماي پايين‌تر نيز بخوبي رشد مي‌كنند (Shadd, 1988; Kelman, 1981) .

 استرينها اين باكتري در خصوصيات بيوشيميايي متمايز از همديگر هستند

 

- خصوصيات فيزيولوژيك بيووارهاي Ralstonia solanacearum Shadd, 1988 ) )

بيوار 3 و 4	بيوار 2	بيوار 1	خصوصيات
+	+	+	اكسيداز
ND	ND	ND	آرژنين دهيدرولاز
-	-	-	تبديل نيتريت به N2
ND	ND	ND	رشد در 41
			مواد موردنياز براي رشد
-	-	-	سلوبيوز
+	-	+	ترهالوز
-	-	-	D ـ آرابينوز
V	-	-	D ـ تارترات
+	-	-	مانيتول
+	-	-	سوربيتول
+	-	-	L ـ رامنوس
V	V	V	لوولينيت
+	+	+	سوكروز
+	+	+	گلوكز
-	-	-	بنزوات
-	-	-	nـ پروپانول
V	V	V	B ـ آلانين

 

 

 

پژمردگی باکتریایی موز(مطالعاتی در آفریقا):

                                                 آرامه حدادچی

موز  چهارمین محصول مهم دنیا محسوب می شود که در 100 کشور مختلف دریک سال در حدود 88 میلیون  تن تولید می کنند.اینها محصولاتی ارزان هستند که در هر منطقه آب و هوایی از محیط زیست در تمام سال تولید میوه می کنند.

بالای 70 درصد از کشاورزان آفریقا شامل زنان هستند موزهایی را پرورش می دهند که حدود 10 درصد از این محصولات صادراتی اند که به عنوان مواد غذایی خام استفاده می کنند در نیجریه و اوگاندا و بسیاری از کشور های آفریقایی موز محصولی است که تحت تاثیر نماتد های زیر زمینی و بیماری موکوو رگبرگی و رگبرگی (سیگاتوکای سیاه) و بیماری باکتریایی و پژمردگی فوزاریومی می باشند.

X.campestris pv.musacearum  می تواند 100 درصد باعث از بین رفتن محصول شود. این باکتری عامل بیماری پژمردگی موز است و پتانسیل تولید موز را پایین می آورد.

 

َ

 

Agrobacterium tumefaciens

                                          مژگان غفوری

طبقه‌بندی جنس آگروباکتريوم و طيف ميزبانی

28 سال پیش استفاده از Agrobacterium tumefaciens به عنوان ناقلی برای خلق گیاهان تراریخته یک رویا بود. امروزه به راحتی با این باکتری انتقال ژن به بسیاری از گونه­های مهم زراعی و باغی انجام می­شود و تعداد گونه­هایی که مستعد انتقال ژن با آگروباکتریوم هستند، روز به روز افزایش می­یابد.

 

در تعدادی از کشورهای پیشرفته، سطح وسیعی از مزارع گیاهان مهم اقتصادی مثل ذرت، سویا، کلزا، پنبه، سیب­زمینی و گوجه فرنگی به گیاهان تراریخته اختصاص یافته است و روند رو به رشدی در تولید این گیاهان تراریخته با استفاده از آگروباکتریوم، در مقایسه با بمباران ذره­ای دیده می­شود. اما هنوز چالش­های متعدد مستقل از ژنوتیپ در انتقال ژن به بسیاری از گونه­های مهم زارعی و همچنین گونه­های جنگلی مورد استفاده در صنایع چوب و کاغذ وجود دارد. به علاوه، ابراز پایدار و قابل پیش­بینی ژن­های تراریخته کماکان غامض و پیچیده می­باشد.

جهت مطالعه  ۴ صفحه ادامه مطلب ایمیل بزنید

پروکاریوت ها

پروکاریوتها ميكروارگانيسمهای تک سلولی و فاقد ديواره هسته ( هسته ابتدايي) هستند که  دارای ژنوم DNAبصورت حلقوی و تک رشته ای و  فاقد ميتوكندري ، اجسام گلژی، هستک و شبکه آندوپلاسمی و دارای ريبوزوم S 70می باشند. دارای غشاء سلولی و يا غشاءسلولی و يك ديواره سلولی هستند که جنس ديواره از پپتيد و گلوکان می باشد.

دو نوع پروکاریوتها در گیاهان تولید بیماری می کنند:

1- باکتریها ( Bacteria) : دارای یک غشاء سلولی و دیواره سلولی محکم هستند و در بیشتر موارد یک یا چند تاژک دارند.

2- مایکو پلاسما ها یا ما لیکوتها (Mycoplasma like Organism= MLO) : فاقد دیواره سلولی و فقط دارای یک غشاء تک لایه ای خاص هستند.

طبقه بندی پروکاریوتها : براساس خصوصیات دیواره سلولی
1- Gracilicutes : باکتری گرم منفی با دیواره نازک
2- Firmacutes: باکتری گرم مثبت با دیواره محکم
3- Mollicutes )Tenericutes): فاقد دیواره سلولی و دارای یک غشاء تک لایه ای نرم

باکتریهای بیماریزای گیاهی
باکتریهای بیماریزای گیاهی ساپروفیت اختیاری هستند و به خوبی در محیطهای کشت مصنوعی کشت می شوند ولی کشت تعدادی از باکتریهای آوندی (Fastidious) در محیط کشت مشکل بوده وبرخی ازآنها هنوز قابل کشت نیستند.

1- شکل باکتریها :
میله ای، کروی، فنری، رشته ای، گرزی،Y یا V شکل
به استثنای Streptomyces که رشته ای است بیشتر باکتریهای بیماریزای گیاهی میله ای شکل اند

2- دیواره سلولی باکتریها
دیواره سلولی باکتریها بوسیله مواد صمغی و چسبنده ای احاطه شده است . این مواد ممکن است دارای ضخامت کمی باشند که در این صورت به آنها Slime layer گفته می شود و اگر ضخامت آنها زیاد باشددر این صورت به آنها کپسول ( Capsule) گفته می شود.

3- تاژک (Flagellum) :
یک از ضمائم نخی شکل خارج دیواره سلولی باکتریها است که باعث تحرک آنها می شود که از واحد های پروتئینی بنام فلاژلین تشکیل شده است.

4- طرز آرایش تاژکها در طبقه بندی مؤثر بوده وبه اشکال زیر وجود دارد:
Monotrichous: دارای فقط یک تاژک قطبی
Lophotrichous: دارای چند تاژک در یک قطب
Amphitrichous: دارای تاژکهایی در دو قطب
Peritrichous: دارای تاژکهایی جانبی یا محیطی

5- اسپور
برخی گونه های میله ای می توانند به اسپور تبد یل شوند ولی گونه های رشته ای (( Streptomycesتوانایی تولید اسپورهایی بنام کنیدی در انتهای رشته خود دارند.

6- دیواره سلولی :
دیواره سلولی باکتریها مسئول حفظ شکل ، جلوگیری از متلاشی شدن سلول باکتری در شرایط نامساعد محیطی و عکس العمل باکتری در برابر رنگ گرم ( Gram stain) می باشد.

7- نقش غشاء سیتوپلاسمی باکتریها:
عبور ومرور مواد از طریق این غشاء صورت می گیرد ، تقسیم سلولی از طریق این غشاء صورت می گیرد  و نقش میتوکندری را دارد

8- تولید مثل :
باکتریهای میله ای شکل از طریق تولید مثل غیر جنسی که بنام تقسیم دو تایی معروف است تولید مثل می کند.

9- علائم بیماریهای باکتریایی :
تولید گال یا غده (Tumor) ، لکه برگیها و آتشک و شانکرها ، پوسیدگی نرم (Soft Rot) و پژمردگی آوندی(Vascular Wilt)

10- طبقه بندی :
Rhizobium: میله ای شکل – تاژک جانبی ، G─
Clavibacter: میله ای شکل – تاژک قطبی ، G+
Erwinia: میله ای شکل – تاژک پریتریکوس ، G─
Pseudomonas: میله ای شکل – تاژک قطبی ، G─
Xantamonas: میله ای شکل – یک تاژک قطبی ، G─
Streptomyces: دارای هیف های استوانه ای شکل و منشعب

11- انتشار بیماریهای باکتریایی :
ورود وانتشار باکتریها در مزرعه و باغ ازروشهای زیر صورت می گیرد:
خاک آلوده ، مواد گیاهی آلوده ( بذر، نشاء و سایر اندامهای آلوده) ، انسان( ادوات کشاورزی آلوده و عملیات مختلف زراعی)

12- کنترل بیماریهای باکتریایی :
استفاده از بذر و گیاهان سالم ، بهداشت زراعی مانند حذف و سوزاندن شاخه ها و یا گیاهان آلوده  ، ضد عفونی ابزار آلاتی مانند چاقوی و قیچی هرس ودستها  ، کوددهی و آبیاری مناسب ، تناوب زراعی  ، استفاده از ارقام مناسب ، استفاده از مواد شیمیایی و بخار آب در ضد عفونی بذور وخاک ، استفاده از ترکیبات مسی دربیماریهای باکتریایی لکه برگی و بلایت بصورت سمپاشی شاخ و برگ ، استفاده از آنتی بیوتیک ها بصورت پاشش و یا فرو بردن نشاء و قلمه ها در محلول آن  و استفاده از ویروسهای باکتری خوار ( باکتریوفاژها) و باکتریوسین ها ( مواد ضد باکتریایی مترشحه از باکتریها)

Catalase Production

تفسير آزمايشی از پراکنش عامل پژمردگی

سيدعلی همتی

Key Words :  Ralstonia solanacearum , Biovar 2,3  ,  Distribution

 

پژمردگي باكتريايي توسط  Ralstonia solanacearum  را ايجاد شود براي اولين بار در طول 50 سال در ايسلند شناخته شد اما حضور آن احتمالاً به چند دهه قبل باز مي گردد. حدود 20 ميزبان از جمله سيب زميني، گوجه فرنگي، بادمجان براي اين پاتوژن ذكر شده است.

گونه هايي از نژاد 1 از محصولات (گوجه فرنگي شمعداني) به طور عمده جدا شده بودند البته در يك ارتفاع پايين تر از 1000 متر كه زمین های پست مي باشند. در حالي كه جدايه هاي نژاد3 از گياهان سيب زميني در ارتفاع بين 1700-1200 متر كه نسبتاً جاهاي خنك هستند جدا شدند.

آزمايشات براساس نرخ پژمردگي گونه هاي نژاد 2 و 3 در خزانه در دماهاي تلقيح مختلف انجام شد. از يك سيب زميني (واريته حساس) گونه هاي باكتريايي با Biovar2 و روي شمعدانی با Biovar3جدا شد. همچنين اين گونه ها به صورت جهش طبيعي براي مقاومت به دو آنتي بيوتيك انتخاب شدند. نرخ هاي تكثير در آزمايشگاه به خوبي نرخ پژمردگي گونه هاي وحشي و       موتانت هاي آنها دریک تلقيح در دماي 30°C ، اختلاف معني داري مشاهده نشد. تلقيح بوسيله غوطه ور كردن نشاها براي 20 دقيقه در يك سوسپانسيون شامل 10cfu به ازاي هر ml انجام شد كه 24 ساعت در محيط كشت تترازوليوم قرار داشت. هر هفته 12 نشاء بدون پژمردگي براي هر دما جداسازي و ضدعفوني شده و هم شكل ها در دستگاه ultra- thurrax مورد استفاده قرار گرفتند.

نتيجه:

وقتي جدايه ها به طور جداگانه تلقيح شده بودند ( نمودار1و2) ، (i) : تكثيرمعني داري از  15ب 35 درجه سانتيگراد به جز در Biovar3مشاهده شد. (ii) ، نرخ تكثير در دماهاي تلقيح شده افزايش يافت ولي نرخ تكثير Biovar3 در 20 درجه سانتيگراد نسبتاً ضعيف بود. (iii) هيچ پويايی تكثير براي Biovar3 بين30-35°C مشاهده نشد. (iiii) جمعيت هاي نهايي در ارتباط با جدايه Biovar2براي همه دماهاي تلقيح به جز 15 درجه سانتيگراد افزايش داشته ولي Biovar3 تنها در 30 يا 35 درجه سانتيگراد به اين سطح (cfu 10⁶ به ازاي هر نشاء) رسيد.

وقتي جدايه ها با هم تلقيح شده بودند (نمودار 4 و 3) :(i)  پويايي تكثير در Biovar3در هر دماي تلقيح مشاهده نشد. (ii) جمعيت هاي نهايي Biovar2 براي همه دماها به جز 25 درجه سانتيگراد كاهش يافت (نرخ تكثير بدون تغييرماند).

 

پويايي توسعه بيماري:

وقتي گونه ها جداگانه تلقيح شدند(نمودار6 و 5): (i) ثبت نشاهاي پژمرده در دماهاي تلقيح به جز 15 درجه سانتيگراد براي Biovar2 و در 30 و 25 درجه سانتيگراد براي  Biovar3ايجاد شد.  

 (ii) Biovar2 بيشترين نرخ پژمردگي (90 درصد) را در دماي 25 درجه سانتيگراد بروز داد.

 (iii) Biorar3 بيشترين نرخ پژمردگي (75 درصد) را در دماي 35 درجه نشان داد.

 

وقتي جدايه ها با هم تلقيح شدند (نمودار 8 و 7) : (i) نرخ پژمردگی ايجاد شده توسط Biovar2 بيشترين و همچنين پژمردگي ايجاد شده توسط Biovar3 كمترين نسبت پژمردگي را داشتند.

 (ii) كاهش معني دار در نرخ پژمردگي هميشه در دماهاي 30 درجه سانتي گراد ثبت شد.

 

Corynebacterium insidiosum نام قدیمی پژمردگی یونجه

وقوع بيماري سوختگي باكتريائي يونجه در استان كردستان

بهروز حريقي

گروه گياهپزشكي، دانشكده كشاورزي و منابع طبيعي، دانشگاه كردستان سنندج [e-mail]

 

در بهار و تابستان سال 1384 طي بازديد از مزارع يونجه برخي مناطق در استان كردستان علايم بيماري بر روي برگ، دمبرگ و محور اصلي ساقه مشاهده گرديد. مشخصات بيماري بر روي برگ بصورت لكه هاي آبسوخته و در اندازه هاي مختلف بود. در مواردي لكه ها بهم پيوسته و بخش اعظم سطح برگ بصورت سوخته در مي آمد. وسط لكه ها بتريج خشك شده و هاله زرد رنگي اطراف آنها را فرا ميگرفت. علايم بر روي دمبرگ و محور اصلي ساقه در ابتدا بصورت لكه هاي آبسوخته بوده و پس از گسترش  به رنگ قهوه اي و كشيده ظاهر ميشد. از بافت آلوده يك باكتري با كلني هاي سفيد رنگ و كند رشد بر روي محيط آگار غذائي جدا سازي و خالص گرديد. خصوصيات فنوتيپي، فيزيولوژيكي و بيوشيميائي 12 جدايه باكتري مورد بررسي قرار گرفت. كليه جدايه ها ميله اي شكل، گرم منفي، اكسيداز و آرجينين دي هيدرولاز منفي، كاتالاز مثبت و هوازي بودند. كلني باكتري بر روي محيط كشت كينگ-ب- آگار توليد رنگدانه فلورسان نموده و بر روي محيط كشت آگار غذائي حاوي 5% سوكروز توليد كلني هاي لعابدار و محدب نمودند. با تزريق سوسپانسيون جدايه ها در شمعداني ايجاد فوق حساسيت نمودند و  نتيجه آزمونهاي تحمل نمك طعام 3%، احيا نيترات، توليد اندول، واكنش متيل رد ، توليد هيدروژن سولفوره از پپتون و سيستئين، لهانيدن ورقه هاي سيب زميني ، اوره آز، هيدروليز ژلاتين، نشاسته و كازئين براي تمام جدايه ها منفي و نتيجه آزمونهاي توليد استوئين ، هيدروليز لسيتين و تويين 80 در برخي جدايه ها مثبت بود. هيچكدام از جدايه ها بر روي محيط YDC توليد كلني زرد رنگ و لعابدار ننمودند. تمامي جدايه ها توانائي استفاده از گلوگز، سوكروز، رافينوز، فروكتوز، گالاكتوز، مانوز و گلسسرين را داشتند و برخي جدايه ها از سوربيتول و اينوزيتول بعنوان تنها منبع كربوهيدراتي استفاده نمودند. هيچكدام از جدايه ها قادر به استفاده از مالتوز، ساليسين، لاكتوز، ادونيتول، سلوبيوز، آرابينوز، ترهالوز، مانيتول، دولسيتول، سوربوز، رامنوز، زايلوز، ملي بيوز، پروپيونات، بنزوات و مالونات بعنوان تنها منبع كربوهيدراتي نبودند. بيماريزائي برخي جدايه ها با تزريق سوسپانسيون باكتري به برگ ها به اثبات رسيد. بر اساس خصوصيات ذكر شده در بالا عامل بيماري باكتري Pseudomonas syringae pv. syringae تشخيص داده شد. بر اساس اطلاعات موجود اين نخستين گزارش از وقوع بيماري در ايران است. 

 

 

Alfalfa bacterial blight disease in Kurdistan province

 

B. Harighi

Plant protection department, College of Agriculture & Natural resources, University of Kurdistan, Sanandaj [e-mail]

 

During the spring and summer of 2005, a disease has been observed on leaf, petiole and stem of Alfalfa in some areas of Kurdistan province. Symptoms are initially yellowed area on leaves, within which water-soaked, irregular spot develop. Symptoms on petiole and stem include water-soaked lesions at first, later turning brown. The causal bacterium was isolated from infected tissues by using nutrient agar medium. Phenotypic, biochemical and physiological properties of 12 isolates have been investigated. Isolates have been produced round, white and slow growing colonies on nutrient agar medium. All strains were rod-shaped, gram negative, oxidase and arginine dihydrolase negative, catalase positive and aerobic. Strains and produced levan on nutrient agar containing 5% sucrose and fluorescence pigment on King^,s medium B agar. Selected isolates induce hypersensitivity reaction on Geranium after 48hr. None strains have been produced indole, H₂S from cystein and peptone, yellow-mucoid colonies on YDC medium and didn^,t grow on nutrient agar plus 3% NaCl. Non strains hydrolyzed gelatin, starch and casein, whearse some strains hydrolyzed lecithine, tween 80 and produced acetoine. Reducing nitrate to nitrite, Methyl red reaction, potato soft rot activity and urease production for all strains were negative. All strains produced acid from glucose, raffinose, sucrose, fructose, galactose, mannose and glycerol whearse maltose, salicin, lactose, adonitol, cellobiose, arabinose, trehalose, manitol, dulcitol, sorbose, rhamnose, xylose, melibiose, propionate, benzoate and malonate were not. Some strains used sorbitol and inisitol as carbon sources. Pathogenicity of selected strains was confirmed by injecting of bacterial suspension into the intercellular space of leaves. According to phenotypic, biochemical and physiological properties causal bacterium have been identified as Pseudomonas syringae pv. syringae. To our knowledge, this is the first report of this disease in Iran.  

  

شناسايي عوامل بيماري لهيدگي باکتريايي ساقه ذرت در استان همدان

اسماعيل محمودي¹، محمد جواد سليماني‌¹، محسن تقوي² و عزيز باقري³

1- بخش گياهپزشکي، دانشکده کشاورزي، دانشگاه بوعلي‌سينا، همدان 2- بخش گياهپزشکي، دانشکده کشاورزي، دانشگاه شيراز 3- بخش تحقيقات آفات و بيماريهاي گياهي، مرکز تحقيقات کشاورزي و منابع طبيعي، همدان

 

يکي از مهمترين عوامل بيماري‌زايي كه ذرت را تهديد مي‌كند پكتوباكتريوم‌ها هستند. اين گروه از باكتري‌ها نقش عمده‌اي در كاهش كميت و كيفيت محصولات كشاورزي داشته و داراي گسترش جهاني هستند. در تابستان و پاييز سال 1384 از مزارع ذرت استان همدان نمونه‌هايي جمع‌آوري شد که داراي پوسيدگي نرم در ساقه بودند و اکثر اين بوته‌ها حالت پژمردگي و کوتولگي داشتند. با کشت اين نمونه‌هاي آلوده در آزمايشگاه روي محيط کشت ائوزين متيلن بلو(EMB)، باکتري‌هايي با کلوني‌هاي سبز متاليک ظاهر شدند که از ميان آن‌ها 18 استرين باکتري به منظور انجام آزمون‌هاي شناسايي انتخاب و خالص گرديد. همه استرين‌هاي مورد آزمايش گرم‌منفي، ميله‌اي شکل، متحرک با تاژک محيطي(Peritrichous)، بي‌هوازي اختياري، کاتالاز مثبت، اکسيداز منفي و قادر به لهانيدن ورقه‌هاي سيب‌زميني بودند. در آزمون‌هاي فنوتيپي انجام شده به منظور شناسايي دقيق عامل بيماري، تنوع بالايي در نتايج آزمون‌ها حاصل شد و به طور کلي احتمال مي‌رفت که استرين‌هاي مورد بررسي به بيش از يک گونه تعلق داشته باشند. تعدادي از اين استرين‌ها در آزمون‌هاي لسيتيناز ، فسفاتاز، توليد اندول، مواد احياء کننده از سوکروز و توليد گاز از گلوکز مثبت بودند و از مانيتول، زيلوز، لاکتوز، فروکتوز، سوکروز، دي-‌ آرابينوز و مانوز اسيد توليد کردند. قادر به استفاده از سيترات، مالونات و لاکتات به عنوان منبع کربن بودند. همچنين اين استرين‌ها به اريترومايسين حساس و در توليد اسيد از مالتوز و ترهالوز منفي بودند. اين استرين‌ها به گونه
Pectobacterium chrysanthemi با نام جديد Dickeya zeae Samson et al. 2005 نسبت داده شدند. بقيه استرين‌ها داراي خصوصياتي متفاوت و بينابين گونه‌ها و زير گونه‌هاي پکتوباکتريوم‌ها بودند و بر اساس نتايج آزمون‌هاي بيوشيميايي و فنوتيپي قرار دادن آن‌ها در بين گونه‌هاي پکتوباکتريوم‌ها مشکل است و انجام آزمون‌هاي شناسايي دقيق‌تر مانند استفاده از روش‌هاي مولکولي براي مشخص شدن جايگاه آن‌ها لازم و ضروري است. بيماري‌زايي همه استرين‌ها روي ذرت به اثبات رسيد. اين اولين گزارش از وجود اين بيماري در استان همدان است.

 

 

Characterization of the causal agent of bacterial stalk rot of corn in Hamadan province

 

E. Mahmoudi¹, M. J. Soleimani¹, M. Taghavi³ and A. Bagheri²

1- Department of Plant Protection, Faculty of Agriculture, Bu_Ali Sina University, Hamadan, Iran 2- Agricultural and Natural Research Center, Hamadan, Iran 3- Department of Plant Protection, Faculty of Agriculture, Shiraz University, Shiraz, Iran Email:[e-mail]

 

Among plant pathogenic bacteria threatening corn, pectobacterium is the most important disease agent. During summer and fall of 2005 samples with stunting and wilting symptoms from corn fields in Hamadan province were collected, and assumed as stalk soft-rot disease. 18 bacterial strains with green methalic colour colonies on Eosine Methylene Blue (EMB) media were selected for biochemical and identification tests. A gram-negative, rod-shaped, facultative anaerobic, mobile bacterium with peritrichous felagella was isolated from the affected corn crown and stalk. Bacterial strains were catalase positive, oxidase negative, pectolytic and rotted potato tuber slices. The results from phenotypic tests indicated that some strains were highly divergent in contrast to other strains. In some case they were positive in lecithinase, phosphatase, indole production, Reducing substances from sucrose and produced gas from glucose. They also used citrate, malonate and lactate as carbon sources for their growth. Acid was produced from manitol, xylose, lactose, fructose, surose,D-arabinose and mannose but not from maltose and terhalose. These strains which were also sensitive to erytromycine were identified as Pectobacterium chrysanthemi (Dickeya zeae Samson et al. 2005). Identification of other strains with different phenotypic characterization and biochemical tests results, has to be remained under investigation. Pathogenicity of all the strains were confirmed by injection-infiltration on corn stalk with bacterial suspension and reisolation of the strains from the symptomatic tissues. This is the first report on occurrence of corn bacterial stalk rot in Hamadan.

 

corn soft rot

Bacterial soft rot in corn

شناسايي عامل همراه با لهيدگي ذرت در استان گلستان

ميثم تقي نسب¹،الميرا خادملو²، عبدالحسين طاهري¹ و حشمت ا.. رحيميان³

1-دانشکده علوم زراعي، دانشگاه علوم کشاورزي و منابع طبيعي گرگان [e-mail]  2-گروه بيماري شناسي گياهي، دانشگاه تربيت مدرس

3-دانشکده کشاورزي، دانشگاه مازندران

 

در تابستان سال1383 طي بازديد هاي انجام شده از مزارع ذرت اطراف گرگان علائم مربوط به لهيدگي ساقه ذرت مشاهده گرديد بطوريکه معمولا ساقه ها از محل لهيده شده دچار شکستگي ميشدند. از کشت نمونه ها روي محيط ائوزين متيلن بلو آگار و نگهداري در دماي اتاق جدايه هايي با کلني هاي داراي سايه سبز متاليک جدا گرديد .  جدايه هاي مورد بررسي گرم منفي، داراي تاژک محيطي، بي هوازي اختياري، اکسيداز منفي، کاتالاز مثبت و قادر به لهانيدن ورقه هاي سيب زميني بودند.جدايه ها اندول و اوره آز، پروتئاز توليد نکرده، توانايي استفاده از کتومتيل گلوکوزيدو هيدروليز نشاسته را نداشته و به اريترومايسين حساس نبودند. همه جدايه ها قادر به توليد مواد احيا کننده از سوکروز، فسفاتاز، گاز سولفيد هيدروژن از سيستئين، لسيتيناز، استوئين و رشد در نمک پنج درصد و دماي سي و هفت درجه سانتي گراد بودند. از ساليسين، زايلوز، الفا متيل دي گلوکوزيد و ترهالوز اسيد توليد کرده اما قدرت توليد اسيد از سوربيتول، اينولين، فروکتوز، آرابينوز، دي- تارتارات، لاکتوز و مانيتول را نداشتتند. واکنش متيل رد جدايه ها منفي بود. با توجه به خصوصيات ذکر شده اين جدايه ها حد واسط گونه Pectobacterium atrosepticum و زير گونه   P. c. subsp. odoriferum  قرار ميگيرند.

 

                                             

Identification of the agents associated with stalk rot of corn in Golestan province

 

M. Taghinasab¹, E. khademlou² , A. Taheri¹ and H.Rahimian³

1- College of Crop Sciences, Agricultural and Natural Resources Univ, Gorgan, [e-mail] 2- Department of Plant Pathology, Tarbiat Modares University 3-College of Agriculture, Mazandaran Univercity, Sari

 

To identify the agents associated with stalk rot of corn (Zea mays), samples displaying symptoms were collected from corn fields of Gorgan in summer 2004. The stalks usually were broken from the rotted site. The bacterial strains were isolated on EMB (eosine- methylene blue agar). Strains displaing green metallic sheen were selected for determination of their phenotypic features.  Strains were Gram-negative; rod shaped   with several pritrichous flagella, facultatively anaerobic, catalase positive, oxidase negative and rotted potato tuber slices. The tests for production of indol, urease, protease, utilization of keto-methyl glucoside, hydrolyzation of starch and sensitivity to erythromycin were negative. Production of reducing substances from sucrose, phosphatase, H2S from cysteine, lecithinase, acetoin and growth in 5% NaCl and in 37^© were positive. Strains produced acid from sorbitol, inulin, fructose, arabinose, D-tartarate, lactose and mannitol but not from salicin, xylose, α-methyl-D-glucoside and trehalose. They gave a negative reaction in methyl red test. Strains had features that did not adequately match those of the described species and subspecies of the genus Pectobacterium. However they were recognized as intermediate subspecies between Pectobacterium atrosepticum and P. c. subsp. odoriferum .

 

باکتری زانتوموناس:

                                                 آرامه حدادچی

باد عامل مهمی برای پراکندگی با فاصله های کوتاه این باکتری می باشد.

و همچنین قطرات آب هم می تواند در فاصله های کوتاه موجب پخش این باکتری شود به خصوص از نوع X.c.pv.citri که در آب باران جمع می شود.

پخش باکتریX.c.pv.citri   را می توان توسط زخم هایی که در برگ گیاه ایجاد می کند را طی یک شرایط مصنوعی از باد و باران فراهم کرد.

باکتری  X.c.pv.arecae  برای گیاهان نخل در هندوستان گزارش شده است به خصوص این حالت در هندوستان بیشتر متناسب با فصل هایی که بادهای موسمی در آن وجود دارد مطرح می باشد.

آبیاری قطره ای که با جریان باد همراه می شود میزان شدت بیماری را در گوجه فرنگی بالا می برد آلودگی با این نوع باکتری از نوع X.c.pv.vesicatoria به خصوص در زمانیکه جریان باد وجود دارد دیده می شود.

:aerosolاجسامی اند که به طور طبیعی هنگامی که با قطرات آب مرطوب گرم می شود سطح برگ باکتری را می پوشاند و به صورت ذرات معلقی در هوا وجود دارندو در دوره های زمانی مختلف بر حسب اندازه و باد و باران شکل می گیرند.

و می توانند باعث شیوع باکتری هوازی X.c.pv.compestris در خلال بارندگی به مقدار بالا شوند.

در موارد مختلفی انتقال حشرات می تواند به صورت فیتوپاتوژن باشد و سه گونه از

 Coleoptera و دو گونه از Hemiptera در لوبیا دیده شده است.

در بررسی گسترش بیماری به طور کمی:میزان بیماری که توسط زانتوموناس ایجاد می شود وابسته به محیط است به عنوان مثال زاویه ای که برگ ایجاد می کند در گیاه پنبه به خوبی دیده شده است.

عامل پخش بیماری در مرکبات به تدریج بررسی شده و مرتبط است با شرایط محیطی تراوشات آب در محیط کشت و وابستگی نزدیکی با آن دارد و جریان باد و مقدار باران هم تاثیر دارد.

 

Ralstonia solanasearum

                                                      مائده تقی پور

چرخه بیماری

       گونه  Ralstonia solanasearum باکتری گرما دوستی است.

حرارت بهینه برای این باکتری 30 تا 37 درجه سانتی گراد است.البته ايزوله هاي موجود در كلمبيا در دماي پائين تر نيز به خوبي رشد مي كنند. رطوبت نسبتا زیاد خاک نیز برای فعالیت این باکتری مناسب است

در خاکهای مختصر اسیدی ، خنثی و قلیائی رشد و فعالیت دارد. در انواع خاکها از جمله شنی ، لومی و رسی باقی می ماند واغلب ارقام سیب زمینی به آلودگی حساس می باشند. این باکتری در سیب زمینی های بذری آلوده و علف های هرز خانواده سولاناسه زمستان گذرانی می نماید.

    آلودگی گیاه میزبان عمدتا از طریق زخم و انتشار آن به وسیله آبیاری صورت می گیرد.صدمه وارده به ریشه به وسیله نماتودها و ادوات کشاورزی ، سبب آلودگی بیشتر می شود. ولی در خاکهای آهکی دوام ندارد.

علائم

ü      علائم مزرعه ای عبارتند از : پژمردگی ، کم رشدی ، زردی برگ ها یا بوته میری مشابه تشنگی شدید و یا ابتلا به عوامل بیماری زای دیگر مثل فوزاریوم یا ورتیسیلیوم می باشد.

پژمردگی فقط یک یا چند ساقه از علائم ویژه بیماری است ولی در صورت توسعه بیماری ممکن است تمام ساقه های یک بوته بخشکد.

ü      پژمردگی بوته ها بر اثر توکسینی است که باکتری ترشح می کند. این علائم  می تواند در هر مرحله ای از رشد سیب زمینی ظاهر شوند.

ü      پژمردگی برگها و متلاشی شدن ساقه ها می تواند در بوته های جوان و آبدار واریته های بسیار حساس شدید باشد.

ü      اگر توسعه بیماری سریع باشد تمام برگهائی که از یک قطعه غده بذری به وجود می آیند ممکن است به سرعت ، بدون تغییر رنگ قابل ملاحظه ، پژمرده شوند.

ü      برگ های پژمرده کم رنگ می شوند و به رنگ سبز روشن در می آیند و سرانجام بدون لوله ای شدن گوشه های برگچه به هنگام خشک شدن آنها ، به قهوه ای می گرایند.

 

تاکسونومی Xanthomonas

سیده زهرا ساداتی

آنالیز الکتروفورز پروتئین به همه رقم های شناخته شده گونه Xantomonas campestris  گسترش یافته است که در آخرین مرحله الکتروفورز SDS قابلیت حل شدن تمام پروتئین های سلول تاثیرزیادی درتوضیح رابطه طبیعی بین پاتوارهای X.campestris که اخیرا" تمایز یافتند داشته است .

از زمانی که Abel در سال 1963 برای اولین بار امکان استفاده از محتوای اسید چرب را برای طبقه بندی باکتریها اثبات کرد  عملیات آنالیز اسید چرب  با کروماتوگرافی گازی بیشتر در طبقه بندی وتعین هویت باکتری استفاده شد این تکنیک بسیار حساس و  دقیق و با قابلیت تکثیر  زیاد توصیف شده است که انجام آن ساده است . اطلاعات حاصل از آنالیز اسید چرب شناخت ایزوله های ناشناخته را ممکن ساخت.

بر اساس پروفیل اسید چرب استرین های  X.c.pv.citri  به سه تیپFAME تقسیم شدند : CBC گروههای A+B ، CBC گروههای C+D و  CBS گروهE . با مطالعه بر روی ترکیب FAME در جنس Xanthomonas به این نتیجه رسیدند که جنس زانتوموناس دارای یک تنوع بزرگ از اسید چرب است وپرفیل های خیلی پیچیده ای دارد . فرم معمول پروفیلهای اسید چرب جنس   Xanthomonas بسیار منشعب اند .  

از دیگر مارکرهای طبقه بندی شیمیایی که به بهبود تاکسونومی Xanthomonas  کمک کرده اند . تعین پلی آمین هاIsopernoid quinines و رنگدانه های  Xanthomonadins     است که کاربردشان به سطح جنس محدود می شود . Spermidine  ساختار اصلی پلی امین Xanthomonas   است .

تعیین درصد C+G  به عنوان یک پارامتر مهم ژنو تیپی در طبقه بندی استفاده می شود . درصد C+G  در باکتریهای متفاوت مختلف است اما %C+G  مشابه در بین باکتریهای لزوما نشان دهنده این نیست که آن باکتری به طور دقیق با هم وابسته اند .

هیبریداسیون rRna-Dna  اهمیت اساسی در شرح جنس Xanthomonas  داشته است بویژه در جدا سازی Xanthomonas از Pseudomonas  . این تکنیک در تعیین رابطه دور در تاکسونومی کاربرد بیشتری دارد .

در آنالیز توالی RNA  ریبوزومی مولکولهای 16S و23S rRNA  یک وسیله عالی برای مطالعات فیلوژنیک هستند واساسی برای شناسایی هستند . محققان به این نتیجه رسیدند که اساس تحقیقات روی ناحیه 1064-1090 مناسب است . rRNA 23S   and   16S  برای فرق بین پاتوارها مورد نیازند. آنالیز محدود کننده DNA : در فرم ساده ژنوم یک باکتری با آنزیم محدود کننده مشخص تلخیص شده و همه بخشهای محدود شده با الکتروفورز ژل آگارز جدا میشوند . برای باکتریها ی با ژنوم بزرگ مثل Xanthomonas توضیح الگوهای بازرسی بدست آمده خیلی سخت وپیچیده است که برای موفقیت در این مسئلهDNA از ژل به غشائ نیتروسلولزی منتقل شده و در مقابل probes های کلون شده هیبرید می شوند و الگوهای هیبریداسیون بعدا مقایسه میشوند . این تکنیک به آنالیز RFLP شناخته شده است .

تکنیک هیبریداسیون  DNA-DNA استفاده بیشتری نسبت به دیگر روشهای ژنومی ای دارد که سطوح همولوژی همه ژنوم را انداره میگیرند. همولوژی DNA با هیبریداسیون DNA-DNA تخمین زده میشود که اخیرا پارامتر بسیار متغیری در تعیین رابطه تاکسونومیکی در سطح زیر جنس است و به عنوان یک روش قراردادی برای توصیف گونه های مورد توجه است .

 

 

زانتاموناس هدرا

علائم بيماري لکه برگي زانتاموناس هدرا در روي ميزبان‌هاي مختلف تا حدودي تفاوت دارد. علائم اين بيماري در روي گياه عشقه انگليسي معمولاً بصورت لکه‌هاي گرد و نامنظم و سياه رنگ، نكروزه با هاله زرد روشن در هر دو سطح برگ ديده مي‌شود. در مراحل پيشرفته آلودگي لکه‌ها بهم پيوسته بوده و به گياه ظاهر سوخته مي‌دهد.
آلودگي در آلارياي ژاپني، شفلرا بصورت لکه‌هاي سر سوزني زرد تا خرمايي رنگ در سطح برگ پراکنده ديده مي‌شوند. در آلودگي‌هاي حاد برگ‌هاي پاييني گياه کاملا زرد و پاره شده است. لکه‌ها روي شفلراي بزرگ سياه و با هاله زرد رنگ احاطه مي‌گردند و كاملا مشابه لكه‌ها روي عشقه انگليسي هستند.  

   عامل بيماري:

قارچXanthomonas campestris pv. hederae بعنوان عامل بيماري در منابع مختلف گزارش شده است. اين باکتري ميله‌اي شکل و داراي يک تاژک قطبي است.  

 

  مبارزه با بيماري:

- کاربرد ترکيبات شيميايي؛
- کاهش آبپاشي؛
- مديريت تغذيه‌اي ميزبان.
همچنين محلول پاشي با هيدروکسيد مس يا هيدروكسيد مس و مانکوزب به فواصل 7 تا 14 روز بسيار مناسب و كنترل كننده گزارش شده است.  

 

لکه برگي زانتوموناسی ديفن باخيا و سوختگي آنتوريوم

علائم بيماري زانتاموناس ديفن باخيا بصورت لکه‌هايي روي تمامي قسمت‌هاي پهنك برگ بجز رگبرگ مياني و بندرت روي ساقه و دمبرگ تشکيل مي‌شود. اين لکه‌ها ابتدا بصورت نواحي آب سوخته ريز، زرد رنگ بوده و سپس توسعه يافته و بشکل خرمايي تا قرمز رنگ ديده مي‌شوند. چنانچه آلودگي از طريق اپيدرم گياه بوجود بيايد لکه‌ها محدود به لبه برگ مي‌شود.
لکه‌هاي مسن کاملاً زرد با مرکز قرمز و شکل نامنظم هستند. بعد از آلودگي زوائد اپيدرمي لکه‌هاي شفاف آب سوخته ريز بصورت نامنظم روي گياه آنتوريوم ظاهر مي‌شود. پس از اينکه لکه‌ها بزرگ و کامل شدند سياه با حاشيه زرد بنظر مي‌رسند و بافت همجوار هم به حالت زرد مشاهده مي‌گردد.
باکتري مي‌تواند در گياه آنتوريوم بصورت سيستميک عمل کند. علائم اوليه آلودگي روي آن ديده مي‌شود. برگ‌ها زرد رنگ و دمبرگ‌ها غالباً شکسته شده و سيستم آوندي تغيير رنگ مي‌دهد.  

  عامل بيماري:

Xanthomanas campestris pv. diffenbachiae عامل بيماري است. اين باکتري ميله‌اي شکل و داراي يک تاژک قطبي و هوازي است. ميزبان‌هاي اين باکتري کلديوم، فيلودندرون و فلامينگو است. آنتوريوم و ديفن باخيا و خيلي از گياهان زينتي ديگر نيز بعنوان ميزبان گزارش شده‌اند.  

 مبارزه با بيماري:

کنترل بيماري‌هاي گياهان زينتي زانتاموناس عمدتاً بر اساس بهداشت و جلوگيري از ورود بيمارگر از ناحيه پايه مؤثر گزارش شده است. براي مبارزه با اين بيماري تركيبي از هيدروكسيد مس و مانكوزب در فواصل معين توصيه شده و استفاده از استرپتومايسين سولفات به ميزان 200 ميكرو گرم در ميلي‌ليتر نيز مفيد گزارش شده است.

 

لکه برگي زانتوموناسی و سوختگي بگونيا

ممكن است حاشيه آن‌ها آب سوخته به نظر برسند. موقعي که تعداد لکهها زياد شود برگ‌ها کوچک و پاره ميگردند. حاشيه لکههاي روي بگونيا رکس حالت موجي داشته و نامنظم بنظر ميرسند لذا وقتي آلودگي از طريق اپيدرم گياه بوجود بيايد تعدادي از لکهها در طول لبههاي برگ ايجاد شده و روي بعضي از ميزبانها لکه هايي به شکل 7 ( وي شکل ) ديده مي شوند. لکه ها روي ساقه برگها و دمبرگ ممکن است تنها علايم بيماري باشند ولي ممکن است در اثر آلودگي سيستمي پژمرده و چرووکيده به نظر برسد. که احتمالا بيماري در اثر زخمي شدن ريشه به وجود مي آيد.  

 

  عامل بيماري:

باكتري Xanthomonas campestris pv. begoniae عامل بيماري در منابع مختلف گزارش شده است. اين باکتري ميله‌اي شکل و يک تاژک قطبي دارد و روي گونه‌هاي مختلف بگونيا ايجاد بيماري مي‌کند.
حرارت و رطوبت نسبي زياد براي توسعه بيماري مناسب است و آب پاشي روي گياه مهم‌ترين راه براي انتشار و انتقال اين بيمارگر مي‌باشد.  

 

  مبارزه با بيماري:

اگرچه از بين بردن برگ‌هاي آلوده براي کنترل بسياري از بيماري‌هاي قارچي و باکتريايي توصيه شده است اما در اين مورد بايد اجتناب کرد. زيرا پاتوژن بسرعت در گياه حالت سيستميک پيدا مي‌کند. استفاده از هيدروکسيد مس و استرپتومايسين سولفات به ميزان 600 ميکرو گرم در ميلي ليتر تاثير خوبي در کنترل بيماري دارد.
آيا براي کنترل بيماري‌هاي گياهي استفاده از آنتي بيوتيک‌ها محدوديت دارد ؟  

 

  به دو دليل استفاده از آنتي ‌بيوتيك‌ها محدوديت دارد.

1- آنتي‌بيوتيک‌هايي كه براي حيوان و انسان استفاده مي‌شوند اساس يکساني دارند،
2- هم‌چنين مصرف آنتي بيوتيک امکان مقاومت در انسان و حيوان را بوجود مي‌آورد.  

 

Xanthomonas

ميزبان هاي علفي عامل بيماري ريزبرگي ( استابورن ) مركبات در فارس

                                                 سید رضا حسینی

بررسي دامنه ميزباني Spiroplasma citri عامل بيماري استابورن مركبات با انتقال بيماري توسط زنجرك ناقل، Circulifer haematoceps ، از گياهان آلوده به گياهان سالم و ردگيري آلودگي با استفاده از آزمون سرولوژيكي الايزا با به كارگيري آنتي سرم Spiroplasma citri انجام گرديد. عامل بيماري استابورن از طريق زنجرك ناقل از كنجد آلوده به هويج سياهدانه، پيچك صحرايي، خاكشير بدل، خردل وحشي، منداب، كمندي و كيسه كشيش منتقل گرديد. علائم بيماري در اين گياهان اغلب به صورت ريزبرگي، كلروز و قرمزي برگها، رشدجوانه هاي جانبي، كاهش فاصله ميان گروهها، توقف رشد ...
کليدواژگان:دامنه ميزباني- استابورن- الايزا- Spiroplasma sitri

  بررسي پلي مورفيزم در DNA ژنومي استرين هاي Spiroplasma citri جدا شده از مركبات برخي مناطق شمالي و جنوبي ايران

به منظور بررسي تنوع در ويژگي هاي مولكولي استرين هاي Spiroplasma citri طي سال هاي 1375 تا 1377 از ميوه درختان پرتقال و گريپ فروت آلوده به بيماري ريزبرگي (استابرن) استان هاي كرمان، مازندران و فارس نمونه برداري و S.Citri از آنها جدا و كشت گرديد. جدايه ها با كشت روي محيط جامد، سه بار تك كلني گرديده و خالص شدند. DNA ژنومي استرين ها توسط آنزيم هاي برش دهنده EcoRI و HindIII هضم شده و پس از الكتروفورز در ژل آگارز و انتقال به غشاء نايلوني، با DNA ريبوزومي S.Citri 16S نشاندار شده با ديگوكسيژنين هضم شده با آنزيم EcoRI دو نوار مشاهده شد. طول اين دو نوار در 13 استرين ايراني و نيز استرين تيپ R8A2T معادل 12 و 1.3 كيلو جفت باز بود. استرين 33 شهداد كرمان پلي مورفيزم نشان داد، به طوري كه نوار دوم آن حدود 1.7 كيلو باز بود . در هيبريداسيون كاوشگر با DNA هضم شده با آنزيم HindIII در تمام استرين ها يك نوار با اندازه تقريبي 4.2 كيلو جفت باز مشاهده شد. به علت حفظ شدگي بالاي DNA ريبوزومي 16S و توالي هاي اطراف آن، پلي مورفيزم قابل ملاحظه اي در اين قسمت از ژنوم استرين ها ديده نشد. اما وجود تفاوت در نوارهاي الكتروفورزي DNA هاي هضم شده به ويژه با آنزيم EcoRI، بيانگر وجود پلي مورفيزم در ساير قسمت هاي ژنوم استرين ها است.

حساسيت نسبت به آنتي بيوتيك ها در جنس Xanthomonas

                                                          الینا عقیلی

  x.maltophilia ، مقاوم ترين گونه ها نسبت به همه آنتي بيوتيك هاي آزمايش شده است. در صورتي كه x.fragariae حساس ترين گونه ها است. زيرا x.maltophilia يكي از مهمترين عوامل بيماري زاي nosocomial در انسان ها است، مقاومت زياد اين در مقابل آنتي بيوتيك هايي كه معمولا استفاده شده، اين را به عنوان ارگانيسم (موجود زنده) آزمايشي تركيبات جديد پادزيستي (آنتي بيوتيكي) تبديل كرده است.(Tafte , crossley 1980). تصور مي شود كه مقاومت x.maltophilia نسبت به همه lactam-β ، بواسطه تركيب قابليت تراوايي پايين OMو طيف وسيع β-lactamase ها كه بطور همزمان القا شده است باشد.(mett و ديگران 1988). تقريبا همه زنجيره هاي فونون ها بغير از x.maltophilia به تتراسايكلين (30 ميلي گرم در هر ديسك اكسيد)، كلرام فنيكل chloramphenicol (30 ميلي گرم در هر قرص) و استرپتومايسين آنتي بيوتيكي به فرمول C₂₁H₃₉N₆o₁₂  (10 ميلي گرم در هر قرص) حساس هستند. بالغ بر %55 از 548 نژاد هاي X. c. PV. Vesicatoria نسبت به 100 ميلي گرم سولفات استرپتومايسين در هر ميلي ليتر، مقاوم بودند. كانون مقاومت نسبت به اين آنتي بيوتيك ها بر روي پلاسميد 68kb  حفظ شده است.(minsarage و ديگران ،1990

Xanthomonas populi

                                                              زهرا احمدی

(عامل شانكر باكتريائي درخت تبريزي )

       شانكر باكتريائي به واسطه xanthomonas populi كه يك باكتري گرم منفي است ايجاد شده و بيشترين خسارت را روي درخت تبريزي ايجاد مي كند .اين بيماري روي درخت تبريزي بسيار مضر است و در صنعت جنگل تا 60% ارزش تجاري چوب را پائين مي آورد . عامل بيماري در 1958 توسط Ride .Aplanobacteriumوسپس در سال 1963Ride عامل باكتري را Aplanobacter تشخيص داد اما اكنون بطور قطع به عنوان Xanthomonas  تقسيم بندي مي شود .شانكر باكتريائي درخت تبريزي از فرانسه ـ بلژيك ـ آلمان ـ هلند ـو... گزارش شده ولي در آسيا مشكوك است .

علائم بيماري : اولين علائم شانكر در بهار روي جوانه هاي سال قبل به صورت برجستگي اطراف بافتهاي جوانه ها ـ تراوش لجن باكتريائي نسبتا سفيد كه بعدا به قهوه اي تغيير رنگ مي دهد. در مواردي به صورت جاري شدن قطراتي از عدسكها ـ تركها ـ روي گره هاي سال قبل ظاهر مي شود در فصل هاي بعد روي كلوني هاي مستعد ـ جوانه هاي عفوني شده سال قبل معمولا از بين مي روند اما گاهي اوقات هم به صورت مناطق سياهرنگ يا بيرنگ باقي مي مانند .روي واريته هاي مستعد شاخه هاي جوان چوبي مي شوند و يا در پايان فصل تركهائي به صورت شانكرهاي بادوام توسعه پيدا مي كند ولي شكل نهائي شانكر بستگي به گونه درخت تبريزي دارد همچنبن شانكر هاي فعال باعث ايجاد يك حفره بزرگ در ساختار چوب مي شوند

منبع inoculum : منبع اصلي باكتري پاتوژني است لعابي كه در بهار از شانكر فعال و تركهاي روي شاخه هاي 1-2 ساله عفوني شده طي فصل قبل ايجاد شدداند است . تراوش باكتري بين درختان مجاور توسط باد و باران منتشر مي شود . همچنين نفوذ باكتري در شاخه هاي توسعه يافته در بين زخم هاي گوشوارك يا زخم پتيول كه در اثر خسارت طوفان يا بيماري و يا وارد آمدن زخم توسط تگرگ و حشرات صورت مي گيرد .

لارو ها نيز يكي ديگر از عوامل انتقال باكتري هستند بوسيله كانال ها يا تونلهائي كه در بهار ايجاد مي كنند .

مبارزه: در بعضي از واريته هاي اروپايي درخت تبريزي يك مكانيزم ايستادگي پلي ژنيك است . براي توليد مثل درون گياهي تبريزي با ايستادگي جديد هزينه و زمان زيادي مصرف مي شود .

 

Ralstonia solanasearum Smith

محمد اسدی عبدالملکی                     دانشجوی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

کلمات کلیدی:

Bacterial , Pathogen , Tomato Principal host , World-wide , Quarantine

 پژمردگی باکتریایی به وسیله Ralstonia solanasearum  ایجاد شده که یکی از مخربترین بیماریهای گوجه میباشدکه انتشار جهانی دارد.این باکتری در اقلیمهای دارای رطوبت پایین رشد کمی میکند و در مناطق گرمسیری و زیر استوایی که میزان تبخیر متوسط است ای باکتری دارای محدودیت است. مدریت بیماری بدلیل این که این باکتری در داخل آوند حضور دارد و از عوامل کنترل محافظت میشوند ، مشکل است. همچنین توانایی که پاتوژن در بقا در خاک برای چندیدن سال دارد و دامنه میزبانی وسیع و قدرت تغییر بالای آن از عواملی است که مبارزه با این باکتری را مشکلتر می کند.  این باکتری دوره کمون خود را در غده های آلوده موجود در انبار سپری می کند و عامل انتقال آن از سالی به سال دیگر میباشد و حتی در انبارهای سرد نیز عامل بیماری در غده ها باقی میماند.  مشاهدات کلمن اثبات کرد که دمای پایین روش مناسبی برای حذف R.solanasearum نیست.در نتیجه انبار سرد نمی تواند روشی مناسب برای حذف آلودگی های نهفتة پژمردگی باکتریایی در مدیریت تلفیقی تلقی شود.  برای بدست آوردن آگاهی قرنطینه ای در پژمردگی شدید باکتریایی گوجه فرنگی در منطقه ای از برزیل 50 مزرعه اقتصادی گوجه فرنگی تعیین، و مرحله شیوع و گسترش بیماری در میوه ها وگلها مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج حاصل شیوع بالای بیماری در 60 درصد محصولات و به طور میانگین در حدود 1/13 درصد از محصولات مزارع را نشان داد. در برزیل برای تعیین پیشرفت و الگوی فضایی بیماری 4 مزرعه تجاری گوجه فرنگی انتخاب شد و در این مزارع گاهی تا حدود 560 گیاه نشانه گذاری شد و از هر گیاه نمونه برداری و در آزمایشگاه تست بیماری زایی صورت گرفت. در این چهار مزرعه شیوع بیماری بین 9/12 تا 100 درصد متفاوت بود. دراین مزارع 60 روز پس از کشت گیاهان سطح بالایی از پژمردگی باکتریایی مشاهده شد. نتایج حاصل در مدل تک ملکولی این گونه بود که، منطقه سه  نرخ بالایی( unity/day 128/0 ) از پیشرفت بیماری را نشان داد ، در حالی که دیگر مناطق نرخی در طیفی از 002/0 تا 006/0 نشان دادند.  این نتایج نشان داد که پژمردگی باکتریایی شیوع زیادی در مناطق برزیل دارد که سبب کاهش چشمگیر محصولات می شود. بنابراین کنترلهای کار آمد و عملی باید برای کاهش حساسیت ها توسعهه پیدا کند. این باکتری در کوبا نیز یک پاتوژن قرنطینه ای بوده که به صورت پراکنده ، در این مناطق ،  ایجاد پژمردگی باکتریایی می کند. رطوبت بالا در خاک باعث حفظ و بقای باکتری شده ودر خاک خشک جمعیت به سرعت کاهش می یابد. استفاده از ابزارهای قانونی منظم ( مثل قرنطینه مناسب ) و محدود کردن و استفاده مناسب از روشهای کاشت ( مثل عدم کشت گیاهان خانواده سولاناسه ) که به نگه داری شیوع پایین بیماری در کوبا کمک کرد. در کوبا این بیماری ابتدا در مزارع سیب زمینی و گوجه فرنگی در سالهای 74-1971 گزارش شد و بعدها توسعه شدید در موز و بارهنگ و دیگر محصولات گزارش شد. طیف میزبانی که شامل گوجه فرنگی و سیب زمینی که میزبان اصلی پاتوژن محصوب می شوند. این پاتوژن در فلفل و برخی گیاهان آپارتمانی و برخی علفها ایجاد بیماری می کنند.

تفسير آزمايشی از پراکنش عامل پژمردگی باکتريايی دو نژاد 2 و 3 ازRalstonia در ايسلند

سيدعلی همتی

 

Key Words :  Ralstonia solanacearum , Biovar 2,3  ,  Distribution

 

پژمردگي باكتريايي توسط  Ralstonia solanacearum  را ايجاد شود براي اولين بار در طول 50 سال در ايسلند شناخته شد اما حضور آن احتمالاً به چند دهه قبل باز مي گردد. حدود 20 ميزبان از جمله سيب زميني، گوجه فرنگي، بادمجان براي اين پاتوژن ذكر شده است. گونه هايي از نژاد 1 از محصولات (گوجه فرنگي شمعداني) به طور عمده جدا شده بودند البته در يك ارتفاع پايين تر از 1000 متر كه زمین های پست مي باشند. در حالي كه جدايه هاي نژاد3 از گياهان سيب زميني در ارتفاع بين 1700-1200 متر كه نسبتاً جاهاي خنك هستند جدا شدند. آزمايشات براساس نرخ پژمردگي گونه هاي نژاد 2 و 3 در خزانه در دماهاي تلقيح مختلف انجام شد. از يك سيب زميني (واريته حساس) گونه هاي باكتريايي با Biovar2 و روي شمعدانی با Biovar3جدا شد. همچنين اين گونه ها به صورت جهش طبيعي براي مقاومت به دو آنتي بيوتيك انتخاب شدند. نرخ هاي تكثير در آزمايشگاه به خوبي نرخ پژمردگي گونه هاي وحشي و       موتانت هاي آنها دریک تلقيح در دماي 30°C ، اختلاف معني داري مشاهده نشد. تلقيح بوسيله غوطه ور كردن نشاها براي 20 دقيقه در يك سوسپانسيون شامل 10cfu به ازاي هر ml انجام شد كه 24 ساعت در محيط كشت تترازوليوم قرار داشت. هر هفته 12 نشاء بدون پژمردگي براي هر دما جداسازي و ضدعفوني شده و هم شكل ها در دستگاه ultra- thurrax مورد استفاده قرار گرفتند.

نتيجه:

وقتي جدايه ها به طور جداگانه تلقيح شده بودند ( نمودار1و2) ، (i) : تكثيرمعني داري از  15ب 35 درجه سانتيگراد به جز در Biovar3مشاهده شد. (ii) ، نرخ تكثير در دماهاي تلقيح شده افزايش يافت ولي نرخ تكثير Biovar3 در 20 درجه سانتيگراد نسبتاً ضعيف بود. (iii) هيچ پويايی تكثير براي Biovar3 بين30-35°C مشاهده نشد. (iiii) جمعيت هاي نهايي در ارتباط با جدايه Biovar2براي همه دماهاي تلقيح به جز 15 درجه سانتيگراد افزايش داشته ولي Biovar3 تنها در 30 يا 35 درجه سانتيگراد به اين سطح (cfu 10⁶ به ازاي هر نشاء) رسيد. وقتي جدايه ها با هم تلقيح شده بودند (نمودار 4 و 3) :(i)  پويايي تكثير در Biovar3در هر دماي تلقيح مشاهده نشد. (ii) جمعيت هاي نهايي Biovar2 براي همه دماها به جز 25 درجه سانتيگراد كاهش يافت (نرخ تكثير بدون تغييرماند).

 پويايي توسعه بيماري:

وقتي گونه ها جداگانه تلقيح شدند(نمودار6 و 5): (i) ثبت نشاهاي پژمرده در دماهاي تلقيح به جز 15 درجه سانتيگراد براي Biovar2 و در 30 و 25 درجه سانتيگراد براي  Biovar3ايجاد شد.  

 (ii) Biovar2 بيشترين نرخ پژمردگي (90 درصد) را در دماي 25 درجه سانتيگراد بروز داد.

 (iii) Biorar3 بيشترين نرخ پژمردگي (75 درصد) را در دماي 35 درجه نشان داد.

 

وقتي جدايه ها با هم تلقيح شدند (نمودار 8 و 7) : (i) نرخ پژمردگی ايجاد شده توسط Biovar2 بيشترين و همچنين پژمردگي ايجاد شده توسط Biovar3 كمترين نسبت پژمردگي را داشتند.

 (ii) كاهش معني دار در نرخ پژمردگي هميشه در دماهاي 30 درجه سانتي گراد ثبت شد.

 

 

خصوصیات بیوشیمیایی برخی از گونه های زانتوموناس

                                                       موسوی گیاهپزشکی

تقریبا نژادهای X.campestris ترکیبی از X.oryzae و X.albilineans و X.fragariae و X.maltophlia ژلاتین را هیدرولیز می کنند در حالی که X.populi  و X.axonopodis  این کار را انجام نمی دهند .

فعالیت Dnase  خیلی بیان نشده در زانتوموناس ها اگر چه بالای 80 درصد از نژاد ها نشان می دهند تعدادی از فعالیت های DNase را نژادهای ثبت واقع شده اند در X.maltophilia  ،X.axonopodis و مجموعه ی X.campestris .

Arella and sylvestre (1979 ) شرح دادند نژادهای با استعداد X.maltophilia را در تولید RNase خارج سلولی با یک فعالیت مطلوب در بالای محدوده ی وسیع PH 7 تا 10 . تجزیه نوکلئوتید اتفاق می افتد X.C.PV.Phaseoli و در X.oryzae .

کیتتیناز اتفاق می افتد در فنون 9 ، X.albilineans , X.axonopodis, X.campestris  و X.maltophilia .فعالیت اوره آز (urease ) درزانتوموناس وجود ندارد . همه ی نژادهای زانتوموناس نشان می دهند فعالیت کاتالاز را . تقلیل نیترات اتفاق می افتد در 41 درصد از 390 نژاد X.maltophilia مطالعه شده . بالای 90 درصد از نژادهای زانتوموناس توانا هستند در تولید H2S درمحيط كشت دارای  سيستئين به غیر از نژادهای کمی از X.albilineans و X.fragariae .تشکیل ایندول (Indole formation ) هرگز در زانتوموناس پیدا نمی شود . استوئین (Acetoin ) عموما تشکسل نمی شود توسط زانتوموناس به غیر از     X.oryzae   pv .oryzicola .

X.oryzae جلوگیری می کند از رشد و جوانه زنی کنیدی تعدادی از قارچ های فیتوپاتوژنیک .

 

گال زیتون : Olive Knot

                                       الهام از دانشگاه شهید باهنر کرمان

عامل بیماری    Pseudomonas savastanoii pv.savastanoii

علائم:
روی درختان گالهایی قابل مشاهده اند که که تقریبا در تمامی بافتها و بخشهای گیاه از جمله دمبرگها (Petiole) و پهنک برگ(Lamina) هم بوجود می آیند. آلودگی های اولیه باعث ایجاد فرورفتگی هایی می شوند که در اثر متلاشی شدن سلول ها بوجود می آیند. سپس بعد از اینکه درخت در بهار شروع به رشد می کند، تکثیر بافتهای اطراف این فرو رفتگی ها باعث بوجود آمدن گا ل یا گره در این نقاط می گردند. گره ها در اثر هیپرپلازی بافتها در ساقه های جوان، نقاط رشد و قسمتهای قطع شده بوجود می آیند.در واقع تکثیر زیاده از حد سلولهای میزبان در اثر تولید ایندول استیک اسید (IAA) توسط سلولهای باکتری است. بعد از گذشت چند ماه گره ها ظاهری اسفنجی و نامنظم پیدا می کنند و سپس سخت و قهوه ای می شوند. در شاخه های کوچک ، گره ها به 2 سانتیمتر هم می رسند. این گره ها باعث برگ ریزی و از بین رفتن شاخه های گل دهنده شده و منجر به کاهش محصول می شوند. در ضمن گره ها باعث کاهش اندازه میوه ها و مقدار روغن و نیز از بین رفتن طعم میوه ها می گردند.از میان واریته های کشت شده واریته Manzanillo از همه حساس تراست.

اپیدمیولوژی :
باکتر یها با آب باران در کل درخت پخش می شوند( مقدار آلودگی با میزان بارندگی رابطه دارد) و فقط از راه زخم می توانند وارد بافتهای درخت شوند. باکتری ها معمولا از جای افتادن برگها، ترکهای ناشی از سرمازدگی، ضربات، هرس، تگرگ و حتی بادهای شدید نفوذ می کنند. جای افتادن برگها بین 10- 7 روز پس از افتادن آنها حساس است. بنابراین بیشترین خطر متوجه درختانی است که در طول دوره بارندگی، منافذ زیادی برای ورود باکتری دارند.

تاکسونومی زانتوموناس

زهرا عراقی    گیاهپزشگی 84

آنتی بادیهایpolyclonal ارزش محدودی درتاکسونومی زانتوموناس دارندزیرا آنها مخلوط ناهمگنی ازآنتی بادیها هستند.

آنتی سرمهای polyclonal ممکن است برای شناسایی احتمالی رقمهای خاص استفاده شود.یک آنتی سرم پلی کلونال در همه ی سلولهای x.c.pv.plagonii باچندین رقم دیگرx.campestris واکنش می دهد .

در مقایسه با آنتی بادیهای پلی کلونال ،آنتی بادیهای مونو کلونال (mabs) تنها با یک آنتی ژن جداگر (epitope) واکنش میدهدوبا یک فرآیندتقسیم سلولی از لنفوسیتهای B سلولهای مغز استخوان موش به شکل کشت بافت سرطانی تولید شده است.

آنتی بادیهای مونوکلونال برای چندین رقم x.campestris ،همچنین گونه ی x.albinlineans وx.maltophilia توسعه یافته است. آنتی بادیهای مونوکلونال انتخاب شده ،برای سرعت بخشیدن به کشف پاتوژنهادرنمونه های گیاهی ودر نشانگرهای تنوع جمعیت ،در مطالعات بیماریزایی استفاده شدند.

آنتی بادیهای مونوکلونال ایجادشده مخصوص غشای بیرونی مولکولها بودند. Mabهاقادربه شناسایی  زانتوموناس درسطح گونه،جنس یا رقم هستند.mabهاممکن است برای شناسایی زاتوموناس درمحیط زیست استفاده شوند.

SDS_PAGEprotein وهمچنین آنالیز اسیدچرب ،نژادهای لکه باکتریایی مرکبات را گروهبندی کردو آنها را از نژادهای CBC_A از x.c.pv.citri متمایز نمود.با استفاده از مونوکلونال آنتی بادیها نژادهای CBSبه 8 گروه سرولوژیکی جدا شد.

سودمندی الکتروفورز پروتئین در تاکسونومی زانتوموناس ابتدا بوسیله ی الکتروفورز Huisingh وshakawy اثبات شد.مثالها به روشنی توضیح میدهد که الکتروفورز پروتئین ممکن است یک ابزار ارزشمند برای تاکسونومی و شناسایی زانتوموناس فراهم کند.

SDS_PAGEprotein نسبت به آنالیز اسید چرب در نشان دادن روابط جزئی بیشتر قابل اطمینان بود،زمانی که هر 2روش با اطلاعات همولوژی DNA مقایسه می شوند.

 

 

 

مطالعه عامل بيماري بلايت باكتريايي كدوئيان در ورامين و ارزيابي مقاومت تعدادي از ارقام و لاين هاي خيا

داريوش شهرياري ، عبدالله قباخلو ، خديجه حافظ ، حشمت اله رحيميان ، ابوالقاسم قاسمي  

طي سالهاي 1375 تا 1383 در مزارع ورامين علائم لكه برگي و سوختگي به صورت V شكل همراه با هاله زرد رنگ روي گياهان طالبي ، كدو و خيار مشاهده گرديد . در دماي 27 تا 30 درجه سانتيگراد ، گسترش آلودگي به نحوي بود كه موجب سوختگي كامل اندامهاي گياه مي گرديد . در تمامي موارد از نمونه هاي بيمار ، يك باكتري گرم منفي و نيازمند به اكسيژن و فلورسنت جدا و ويژگي هاي فنوتيپي و نقوش الكتروفورزي پروتئين هاي سلولي آنها تعيين گرديد . باكتري جدا شده Pseudomonas marginalis pv. marginalis شناسايي گرديدند ...
کليدواژگان:Pseudomonas marginalis pv. marginalis ، خيار و ارقام مقاوم

مطالعه خصوصيات فنوتيپي و بيماري زايي پكتوباكتريوم هاي مولد پوسيدگي نرم در استان خوزستان

    ساغر سلطاني نژاد ، سيدمحسن تقوي ، جمشيد حياتي ، رضا مستوفي زاده قلمفرسا

در طي سال هاي 1380 و 1381 تعداد 63 جدايه باكتري از غده و ساقه هاي آلوده سيب زميني، ريشه هاي آلوده هويج و برگ هاي آلوده كاهو و كلم كه علايم ساق سياه و پوسيدگي نرم را داشتند، از مناطق مختلف استان خوزستان، جداسازي گرديد. كليه جدايه هاي ميله اي شكل، متحرك با تاژك هاي محيطي، گرم منفي، بي هوازي اختياري، اكسيداز منفي، كاتالاز مثبت، قادر به لهانيدن ورقه هاي سيب زميني و از نظر واكنش فوق حساسيت روي توتون، منفي بودند. هم چنين از گلوكز، گليسرول، آرابينوز، لاكتوز، مالتوز، رايبوز، مانيتول، مانوز، زايلوز و فروكتوز توسط اكثريت جدايه ها، اسيد توليد كردند. اين جدايه ها، قادر به احيا نيترات، توليد H2S از سيستئين و توليد استوئين بودند، ولي اوره آز توليد نكردند و به عنوان جنس Pectobacterium تشخيص داده شدند.
بر پايه آناليز عددي خصوصيات فنوتيپي، جدايه ها در چهارگروه قرار گرفتند. جدايه هاي گروه اول، دوم و چهارم براساس خصوصيات بيوشيميايي و فيزيولوژيكي افتراقي به P. chryscmthemi و جدايه هاي گروه سوم به P. carotovorum subsp. carotovorum شباهت داشتند.
نقوش الكتروفورزي بيانگر تنوع و تفاوت قابل ملاحظه اي در بين آن ها بود. براساس درصد تشابه نقوش الكتروفورزي، نيز جدايه هاي نماينده در سه گروه قرار گرفتند كه نتايج حاصل مشابه نتايج به دست آمده براساس خصوصيات فنوتيپي بود.

بیماری باکتریایی بلاست مرکبات

 

سیده زهرا ساداتی

 

در اواخر زمستان و اوایل بهار علائم ظاهر می شود که به صورت لکه های آب سوخته روی برگ در محل اتصال به دمبرگ است . شاخه ها در بالای محل آلودگی خشک شده و روی آنها زخم هایی ایجاد می شود که دارای سطح چروکیده وگاها“همراه با  صمغ است  .آلودگی از طریق شاخه به برگ منتقل شده و برگهای آلوده به صورت چروکیده و خشک شده روی شاخه باقی می مانند .زمانی که شدت بیماری کم باشد با تشکیل لایه جداگر در محل اتصال دمبرگ به شاخه، برگها می ریزند. روی میوه لکه های مدوربه رنگ  سیاه یا قهوه ایی دیده می شود کهبه عمق پوست نفوذ کرده به طوری که از قسمت پوست دیده میشود .

X.C.PV.Pelargonii

                         عاطفه فرامرزی نیا

در سال 1952 اولین کسی بود که نشان داد هم لکه برگی باکتریایی و هم پوسیدگی ساقه به علت وجود Helmer

در سال 1923 توصیف کرد لکه برگی باکتریایی به سبب Blown همان پاتوژن (زانتامونس)است.سی سال قبل

است.لکه برگی ها می توانند اول زیر سطح برگ آشکار شوند جایی که خیلی حبابهای X.C.PV.Pelatgonii

آب سبز مایل به زرد تیره کوچک بر خلاف نور آشکار می شوند که بر خلاف نور می توانند تشخیص داده بشوند

که بر خلاف نور می توانند تشخیص داده بشوند به عنوان لکه های روغنی مایل به زرد.به عنوان وسعت لکه،بافت پوسیده قرمز مایل به قهوه ای می شود و نکروتیک با فرورفتگی سطح زیر برگ می شود.بر خلاف نور لکه های تیره محاط می شوند به وسیله ی هاله ی زرد مایل به سبز.در یک مرحله بندی منطقه اینتر کوستال موثر زرد می     خشک   می شود نزدیک به زمانی که باکنری به ساقه نزدیک(وارد) شده است.petiol شود و می میرد.سرانجام لایه ی برگ و

پوسیدگی ساقه نتیجه یک عفونت پنهانی یا بحرانی است.زیر شرایط اختصاصی،یک ضرب سریع باکتری و پخششان در میان گیاه نتیجه هست.اولین علائم از بیشترین یا کمترین زردی رگبرگک و تورم هست و به وسیله ی یک پژمردگی لایه برگ دنبال می شود.در خاک خشک و در درجه حرارت های کم این مرحله ممکن است برای   به دلیل ثباتشان(ثبات بیشترشان) به آشکاری برگهای p.peltatum  چند هفته طول بکشد.پژمردگی برگهای

نیستند.   p.zonale

اولین علائم ساقه می تواند در پایه های ساقه به وسیله ی رنگ سیاه مایل به قهوه ای بافتی که به سمت ساقه در حرکت است اغلب تشخیص داده شود.اولین لکه ها ممکن است هم چنین نزدیک به دخول باکتری اتفاق بیفتد.

نا حیه های ساقه رنگ شده به تدریج خشک می شود و بعداً گیاه خم می شود.

در رطوبت بالا و با ضرب سریع باکتری پوسیدگی خشک در ساقه اول اتفاق نمی افتد و اما نسبتاً ازهای ازج باکتریایی از ترک ساقه بیرون آمده اند.بر طبق این بافت پوسیده نرم آشکار می شود که بعداً خشک می شود.