درخت نارون ( لی ؛ اوجا ) از وبلاگ گیلانیکا
نارون با نام علمی Ulmus minor و در زبان گیلکی آن را " لی " و مازندرانی ها آن را " اوجا " می نامند.
نارون, درخت یا درختچه ای است که پوست آن در وهله ی اول صاف است.
و پس از مدتی, پوست درخت رگه رگه می شود ( رگه طولی ).
شاخه های آن پوشیده از برگ های متناوب بیضی و دارای دمبرگ است. پهنک برگ آن قرینه نیست و دندانه های زیادی دارد.
دسته های گل آن قبل از روییدن برگ ها, روی شاخه های کوتاه می شکفد. عمل گرده افشانی این گیاه به کمک باد انجام می شود.
میوه ی آن پس از خشک شدن به سرعت از غلاف خود بیرون نمی آید.
این گیاه در حاشیه بیشه زارها و جنگل های مخلوط و مرطوب در ارتفاعات پایین می روید. نارون را غالباً در پارک ها و باغ ها می کارند.
پوست این گیاه از نظر پزشکی دارای ارزش است. نخست, شاخه های جوان را برش طولی داده, سپس آن ها را با دست جدا می کنند ( قطر شاخه حدود یک سانتیمتر).
