محيط كشت دكستروز آگار (Dextrose Agar)  از جمله محيط كشت­هاي عمومي هستند كه در آزمايشگاه بيماري‌شناسي از آن‌ها استفاده مي­شود. معمولاً براي تهيه محيط كشت سيب زميني دكستروز آگار (Dextrose Agar) ،250 گرم سيب‌زميني تازه پوست كنده را به چهار قسمت مي‌كنيم (البته قطعه­ها را نبايد خيلي كوچك‌ كنيم و نيز آن‌ها را بصورت اسلايسي نبايد تهيه كنيم زيرا نشاسته بيش از حد خارج مي‌شود و در روند كار اختلال ايجاد مي­كند و محيط كشت بايد بدون نشاسته‌ي كافي باشد). و در يك "ماهي تابه" مدت 20 دقيقه روي اجاق گاز مي­گذاريم تا كاملاً بجوشد. زماني كه كاملاً پخته شدند عصاره آن را به وسيله پارچه­اي مي‌گيرم بطوريكه زلال و پاك باشد و هيچ نشاسته­اي (Starch) در آن وارد نشود.. در زمان عصاره­گيري به هيچ وجه سيب زميني پخته را له نمي­كنيم تا محلول زلال باشد. در محلول به دست آمده 20 گرم دكستروز كه مثل شكر است اضافه مي كنيم و به آرامي بهم مي‌زنيم. سپس آن را روي چراغ الكلي يا اجاق گاز قرار مي­دهيم تا كاملاً حل شود. بعد از اين 20 گرم آگار (Agar) به آن اضافه مي­كنيم (آگار يا آگار- آگار Agar-Agar، پلي ‌ساكاريدي است كه از يك نوع جلبك دريايي بدست مي‌آيد، اين ماده با آب شكل لرزانك بخود مي‌گيرد و  براي سفت كردن محيط‌هاي كشت ميكروبي بكار مي‌رود). و پس از بهم زدن آن را به مدت 2 دقيقه روي اجاق گاز قرار مي­دهيم تا كاملاً حل شود بدون اينكه حبابي ايجاد شود زيرا اگر آگار- آگار زياد گرم شود باز نمي­شود. و براي اينكه به آرامي باز شود يك درب پنبه­اي را روي آن مي­گذاريم و حجم اين محيط كشت را به وسيله آب داغ به يك ليتر مي­رسانيم. آنگاه آن را در اتوكلاو به مدت ۱۵ دقيقه در دماي C °121  و فشار يك و نيم كيلوگرم بر سانتي‌متر مربع استريل مي­كنيم. سپس وقتي كه درجه حرارت تقريباً C °45 شد و فشار به صفر درجه رسيد آن را از آتوكلو خارج مي­كنيم، و آن را در روي چراغ الكلي قرار مي­دهيم. وقتي كه محيط كشت استريل شد تقريباً 45 درجه گرما دارد و به وسيله دست مي‌توانيم اين را حدس بزنيم. البته بهتر است به وسيله بناگوش گرماي آن را تخمين بزنيم زيرا لطيف و نازك و حساس است و بنابراين به درستي گرماي آن متوجه مي­شويم. بعد محيط كشت را در كنار چراغ الكلي در پتري ديش (Petri dish) مي‌ريزيم.

+ نوشته شده توسط Meysam Taghinasab در 20 May 2007 و ساعت 12 PM |