محيط كشت دكستروز آگار (Dextrose Agar) از جمله محيط كشتهاي عمومي هستند كه در آزمايشگاه بيماريشناسي از آنها استفاده ميشود. معمولاً براي تهيه محيط كشت سيب زميني دكستروز آگار (Dextrose Agar) ،250 گرم سيبزميني تازه پوست كنده را به چهار قسمت ميكنيم (البته قطعهها را نبايد خيلي كوچك كنيم و نيز آنها را بصورت اسلايسي نبايد تهيه كنيم زيرا نشاسته بيش از حد خارج ميشود و در روند كار اختلال ايجاد ميكند و محيط كشت بايد بدون نشاستهي كافي باشد). و در يك "ماهي تابه" مدت 20 دقيقه روي اجاق گاز ميگذاريم تا كاملاً بجوشد. زماني كه كاملاً پخته شدند عصاره آن را به وسيله پارچهاي ميگيرم بطوريكه زلال و پاك باشد و هيچ نشاستهاي (Starch) در آن وارد نشود.. در زمان عصارهگيري به هيچ وجه سيب زميني پخته را له نميكنيم تا محلول زلال باشد. در محلول به دست آمده 20 گرم دكستروز كه مثل شكر است اضافه مي كنيم و به آرامي بهم ميزنيم. سپس آن را روي چراغ الكلي يا اجاق گاز قرار ميدهيم تا كاملاً حل شود. بعد از اين 20 گرم آگار (Agar) به آن اضافه ميكنيم (آگار يا آگار- آگار Agar-Agar، پلي ساكاريدي است كه از يك نوع جلبك دريايي بدست ميآيد، اين ماده با آب شكل لرزانك بخود ميگيرد و براي سفت كردن محيطهاي كشت ميكروبي بكار ميرود). و پس از بهم زدن آن را به مدت 2 دقيقه روي اجاق گاز قرار ميدهيم تا كاملاً حل شود بدون اينكه حبابي ايجاد شود زيرا اگر آگار- آگار زياد گرم شود باز نميشود. و براي اينكه به آرامي باز شود يك درب پنبهاي را روي آن ميگذاريم و حجم اين محيط كشت را به وسيله آب داغ به يك ليتر ميرسانيم. آنگاه آن را در اتوكلاو به مدت ۱۵ دقيقه در دماي C °121 و فشار يك و نيم كيلوگرم بر سانتيمتر مربع استريل ميكنيم. سپس وقتي كه درجه حرارت تقريباً C °45 شد و فشار به صفر درجه رسيد آن را از آتوكلو خارج ميكنيم، و آن را در روي چراغ الكلي قرار ميدهيم. وقتي كه محيط كشت استريل شد تقريباً 45 درجه گرما دارد و به وسيله دست ميتوانيم اين را حدس بزنيم. البته بهتر است به وسيله بناگوش گرماي آن را تخمين بزنيم زيرا لطيف و نازك و حساس است و بنابراين به درستي گرماي آن متوجه ميشويم. بعد محيط كشت را در كنار چراغ الكلي در پتري ديش (Petri dish) ميريزيم.